Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015 12:46

Όλα τριγύρω αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν για την Υγεία στην Πρέβεζα...

Ψάχνοντας στο αρχείο των ΓΑΚ- Αρχεία Ν. Πρέβεζας, τα οποία κάνουν εξαιρετική δουλειά, «αλιεύει» κάποιος ένα κείμενο με τίτλο «Προβλήματα του τόπου μας» του Αλέκου Κατσάνου στο «Φοιτητικό Βήμα» - Όργανο του Συλλόγου Σπουδαστών Νομού Πρεβέζης. Τεύχος 1. Απρίλιος 1967, σελ. 6-9 (διαβάστε αναλυτικά ΕΔΩ).

 

Ένα απόσπασμα θα σας πείσει, γιατί όλα τριγύρω αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν στην Υγεία...

 

 

Προβλήματα του τόπου μας.

[…]

Δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε σ’ αυτή την πολύ σύντομη διερεύνησή μας το Κρατικό Νοσοκομείο. Είναι ένα θέμα πού καίει βαθειά τον λαό τού Νομού μας. Ή Ιστορία αυτή της ιδρύσεως τού Νοσοκομείου είναι πολύ παληά. Και από τότε μέχρι σήμερα δεν έγινε τίποτε. Όσοι καταπιάστηκαν ή αγωνίστηκαν για τη λύση του προ­βλήματος αυτού απέτυχαν. Γιατί απέτυχαν; Πού βρίσκουν εμπόδια; Κι' αν βρίσκουν Εμπόδια γιατί δεν αποκαλύπτουν* τούς δράστες του εγκλήματος κατά του λαού μας; Γιατί ή έλλειψη Νοσοκομείου στον Νομό μας είναι ένα βαρύ έγκλημα.

Η ιατρική περίθαλψη στον Νομό μας είναι ελλιπέστατη. "Όχι από έλλειψη επιστημόνων ιατρών, αλλά από έλλειψη οργανώσεως και μέσων. Από έλλειψη Νοσο­κομειακών κλινών. Έτσι οι άποροι αναγκάζοντας να στοιβάζονται στα μεγάλα Νοσο­κομεία των Αθηνών. Να νοσηλεύωνται στους διαδρόμους και κυριολεκτικά να κυ­λιούνται για μέρες και μέρες μέσα στα νοσοκομεία, μόνο και μόνο γιατί δεν γυρίζει κανείς να τους κοιτάξει ή γιατί όλοι νοιάζονται για κείνους πού πληρώνουν και όχι για τους απόρους. Αυτοί δυστυχώς αποτελούν πολύ, πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό του Ελληνικού λαού και πού, όπως φαίνεται, οι αρμόδιες υπηρεσίες μας τούς θεωρούν δεύτερης ποιότητος Έλληνες.

Η ίδρυση του Κρατικού Νοσοκομείου θα ωφελήσει πάρα πολύ τον αγρότη και τον  άπορο. Πολλές περιπτώσεις θα αντιμετωπίζωνται επί τόπου και μόνον τα πολύ δύσκολα περιστατικά θα αποστέλλωνται στην Αθήνα.

Το Κρατικό Νοσοκομείο θα δίνει στον  επαρχιώτη την ευκαιρία να εξετάζεται γρήγορα και στην αρχή της νόσου. Έτσι πολλά νοσήματα θα προλαμβάνωνται προς όφελος του ανθρώπου και της πολιτείας. Διότι όσο πιο γρήγορα αποδίδεται υγιής στην κοινωνία τόσο περισσότερο ωφελείται και το άτομο και το κράτος. Η μακροχρόνια θεραπεία στερεί από το κράτος τα εργατικά χέρια. Ζημιά λοιπόν στην Εθνική οικο­νομία. Όταν ο άρρωστος έρχεται στην Αθήνα συνοδεύεται οπωσδήποτε και από ένα άλλοπρόσωπο, το όποιον παύει να εργάζεται. Η αντιμετώπιση όμως της ασθενείας επί τόπου δεν αναγκάζει τούτον να απομακρύνεται του τόπου εργασίας του. Δευτέρα περίπτωση λοιπόν ζημιάς στην ατομική και εθνική οικονομία.

Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλους λόγους αλλά δυστυχώς ο μικρός χώρος δεν μου επιτρέπει.

Η επί τόσα χρόνια άργητα δεν δικαιολογείται καθόλου. Υπεύθυνοι είναι όλοι ίσοι καταπιάστηκαν με την λύση. Γιατί ποτέ οι υπεύθυνοι δεν αγάπησαν τόν λαό. Πο­τέ δεν θέλησαν να τον ανακουφίσουν. Υπεύθυνοι είναι οι βουλευτές μας, οι δημοτικοί μας άρχοντες, το οικείο αδελφάτο, ο Ιατρικός Σύλλογος και όλα τα τοπικά σωματεία. Πρέπει να ξεσηκώσουν τον  λαό αν αντιμετωπίζουν εμπόδια. Γιατί αγνοούν την μεγά­λη δύναμή του; Δεν υπάρχει χρόνος πλέον. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Ό λαός έχει αγανακτήσει. Το αίτημά του είναι: να ιδρυθεί και να κτισθεί ΑΜΕΣΩΣ το Κρατικό Νοσοκομείο.

[…]

Αλέκος Κατσάνος