Την παρακάτω ανακοίνωση εξέδωσε ο βουλευτής Πρέβεζας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας:

Στις 20 Μαϊου 1941 αρχίζει η Μάχη της Κρήτης, με την -κατά κύματα- ρίψη Γερμανών αλεξιπτωτιστών, για την κατάληψη της Μεγαλονήσου. Πρόκειται για την «Επιχείρηση Ερμής», η οποίο θα στερήσει από τον Χίτλερ την δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τους αλεξιπτωτιστές του στη συνέχεια του πολέμου, εξαιτίας της ηρωικής αντίστασης των Κρητικών και των Βρετανών υπερασπιστών της Κρήτης. Ακόμη ένα έπος της αντίστασης του ελληνικού λαού ενάντια στον κατακτητή, γράφτηκε στην Κρήτη.

Διαδημοτική συνεργασία των Δήμων Αρταίων καιΖηρού πραγματοποιήθηκε για έργα ασφαλτόστρωσης αγροτικών δρόμων σε Άγιο Σπυρίδωνα και Νέα Κερασούντα, με σκοπό την εξυπηρέτηση των αγροτών, των πτηνo-κτηνοτρόφων, αλλά και των κατοίκων των δύο κοινοτήτων.

Στις 12 Δεκεμβρίου 2019 το δημοτικό συμβούλιο Πρέβεζας (δείτε ΕΔΩ το σχετικό ρεπορτάζ) ενέκρινε ομόφωνα την υποβολή πρότασης στο πρόγραμμα “ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ ΙΙ” του έργου «Κατασκευή και εξοπλισμός εγκαταστάσεων καταφυγίου αδέσποτων ζώων συντροφιάς Δήμου Πρέβεζας» στην πρόσκληση Χ,στον άξονα προτεραιότητας «Κοινωνικές και πολιτιστικές υποδομές και δραστηριότητες των δήμων», με τίτλο «Κατασκευή, επισκευή, συντήρηση και εξοπλισμός εγκαταστάσεων καταφυγίων αδέσποτων ζώων συντροφιάς».

Αρχίζει και ρολάρει το πράμα σταδιακά, ποδοσφαιρικά. Ηδη ξεκίνησαν οι Γερμανοί, από σήμερα οι Εσθονοί, ξανά τσουλάει το τόπι στην Κόστα Ρίκα και το Μπουρούντι και από το Σάββατο 23 Μαΐου θα παίζουν ξανά μπαλίτσα σε Τσεχία, Αρμενία, Ουγγαρία, Βιετνάμ.

Μία σύγχρονη άποψη για το citybranding, τη διαμόρφωση ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ για τις πόλεις στον 21ο αιώνα, υποστηρίζει ότι η διαδικασία αυτή αποτελεί πρώτα απ' όλα μία φιλοσοφία ευτυχίας των ανθρώπων και δημιουργία μίας πόλης που να την αγαπούν οι κάτοικοί της.

Γράφει ο Highlander

Αποφασισμένοι να κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις και τη δράση τους είναι οι εργαζόμενοι στο ΓΝ Πρέβεζας, με αφορμή τις συνδικαλιστικές διώξεις που κατήγγειλαν το προηγούμενο χρονικό διάστημα (δείτε ΕΔΩ).

“''Αδελφοί, όταν μείναμε ορφανοί, διότι αποχωρισθήκαμε από σας προσωρινώς, αν και σας είχαμε στην καρδιά μας, είχαμε ακόμη μεγαλύτερο πόθο να ιδούμε το πρόσωπό σας''’’, (Θεσ. Α’ 2,17).

Άσβεστο χρέος τιμής, άσβεστο χρέος μνήμης για μια συγκλονιστική ανθρώπινη τραγωδία, για ένα στυγερό έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας.