Χρήστο φέτος κάνεις αποκλειστικά πυγμαχία. Πόσο εύκολη ήταν αυτή η μετάβαση;
«Είναι μία αλλαγή, που μου ήρθε κάπως απότομα, γιατί είχα συνηθίσει να παίζω και πυγμαχία και kick-boxing, αλλά πλέον η ΕΟΠ σε δεσμεύει με υπεύθυνη δήλωση να αγωνίζεσαι μόνο σε αυτή και όχι σε άλλες διοργανώσεις. Αυτό μου... έδεσε λίγο τα χέρια στις αγωνιστικές μου υποχρεώσεις, όμως μου δίνει το κίνητρο ότι η Ομοσπονδία οργανώνεται και σου δίνει την ευκαιρία να προσβλέπεις στο μέλλον.
Η αλλαγή αυτή έγινε για να φτάσω σε διακρίσεις και να φτάσω στον επαγγελματισμό. Όχι όπως είναι αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, αλλά όταν λέμε επαγγελματισμό, εννοούμε να ζεις μέσα από αυτό που κάνεις».
-Είναι δύσκολο για εσένα ως αθλητή να περιμένεις μεγάλο χρονικό διάστημα για να αγωνιστείς;
«Δε θα έλεγα ότι είναι θέμα λιγότερων αγώνων. Απλώς τα βραδινά event έχουν μεγαλύτερη ανταπόκριση στα ΜΜΕ, έχουν μεγαλύτερη προβολή και γίνονται γνωστά. Τα event της πυγμαχίας έχουν λιγότερη προβολή».
-Πόσο εύκολο και συνάμα πόσο δύσκολο είναι να έχεις προπονητή έναν τεράστιο αθλητή όπως ο Μάριος Κατσής. Πώς είναι σαν εμπειρία;
«Το να έχεις δίπλα σου έναν άνθρωπο που έχει καταφέρει όλα όσα έχει καταφέρει, όχι μόνο σε πανελλήνιο επίπεδο, αλλά και σε πανευρωπαϊκό, είναι ευλογία. Ξέρεις ότι βαδίζεις στο σωστό δρόμο, έχεις τη σωστή καθοδήγηση. Είσαι και εσύ συγκεντρωμένος στην προπόνηση και ξέρεις ότι αυτά που κάνεις είναι σωστά, στη σωστή κατεύθυνση. Δεν έχεις αμφιβολίες. Δεν... ψάχνεσαι. Είσαι σίγουρος».
-Ο επόμενος αγώνας ποιος είναι;
«Είχαμε κανονίσει να παίξουμε στα Χρυσά Γάντια στις 7-8 Μαρτίου, αλλά τραυματίστηκε ο αντίπαλός μου την τελευταία εβδομάδα και ακυρώθηκε ο αγώνας, οπότε προχωράμε για τον επόμενο στόχο, που είναι το πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας.
Ευελπιστούμε να φτάσουμε στον τελικό, ώστε να ανέβουμε στην elite κατηγορία της πυγμαχίας, όπου εκεί μπορούμε να διεκδικήσουμε προολυμπιακές θέσεις».
-Πόσο δύσκολο είναι από την επαρχία να φτάσεις να αγωνίζεσαι με καλούς και μεγάλους αθλητές. Μένεις λίγο πίσω σε σχέση με αντιπάλους σου;
«Θα έλεγα ότι με κρατά λίγο πίσω στο θέμα των ευκαιριών. Βέβαια με το Μάριο είχα πάρει πολλές ευκαιρίες γιατί είναι πολύ γνωστός στο χώρο και έχει τα connection, αλλά είναι δύσκολο από την επαρχία κάποιος αθλητής να διακριθεί. Πρέπει να αποδείξει ότι έχει κάτι το ξεχωριστό. Ότι είναι μεγαλύτερης κλάσης αθλητής».
-Το «μπαμ» που έκανες πέρυσι, όταν ξαφνικά ένας μαχητής από την Πρέβεζα πήρε μέρος σε γνωστές διοργανώσεις και αγωνίστηκε κόντρα σε δυνατούς αντιπάλους, ήταν εύκολο να το διαχειριστείς;
«Ήταν ένα μεγάλο ''μπαμ'' όπως το είπες, αλλά αυτό δε με καθησύχασε, ούτε με έκανε να επαναπαυτώ. Με έκανε να δουλέψω περισσότερο, για να αποδείξω ότι δεν ήταν τυχαίο όλο αυτό που έκανα και πως ανήκω κι εγώ στους καλύτερους της Ελλάδος. Βέβαια μέσα στο 2014 είχα κάποιες ατυχίες. Ρίσκαρα και έχασα σε κάποιους δυνατούς αγώνες, τους οποίους επιδιώκω πάντα, με δυνατούς αθλητές. Είχα και κάποιες αδικίες που με πήγαν πίσω ψυχολογικά. Δεν τα παρατάω. Είμαι μικρός ακόμη και θα παλέψω».
-Ποιος ήταν ο πιο δυνατός αντίπαλος μέχρι τώρα;
«Ο Γιούρι Μαυρογιάννης. Από τα μεγαλύτερα ονόματα. Προσφάτως έκανε κι έναν αγώνα με το Χριστοφορίδη, στον οποίο πήγε καλά. Είμαι περήφανος που στάθηκα απέναντί του και του έδειξα τα... δόντια μου, ότι είμαι εδώ».
-Τα δικά σου όνειρα που φτάνουν;
«Το βέλτιστο που μπορεί να φτάσει κάποιος μέσα από την πυγμαχία είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες και ένα επαγγελματικό συμβόλαιο».
Π.Τ.

