Η φωτογραφική αυτή ενότητα έγινε σε συνεργασία με τη χορογράφο Λάουρα Τσιάτη και ως χώρος της φωτογράφισης επιλέχθηκε στα χωριά Αρίστη και Πάπιγκο, δίπλα στον ποταμό Βοϊδομάτη, καθώς και στο νησί των Ιωαννίνων, ενώ το σκεπτικό ήταν η ενσωμάτωση του ανθρώπινου σώματος στο φυσικό τοπίο, με επιρροές από το έργο των φωτογράφων Andre Kertesz και Manuel Alvarez Bravo.

Τα εγκαίνια της έκθεσης πραγματοποιήθηκαν το απόγευμα της Δευτέρας και το atpreveza.gr βρέθηκε στην Μποτίλια, όπου και συνομίλησε με τον κ. Ασωνίτη.

- Κύριε Ασωνίτη, ποιο είναι το θέμα της συγκεκριμένης έκθεσης και πως προέκυψε;

Η φωτογραφική αυτή ενότητα έγινε σε συνεργασία με τη χορογράφο Λάουρα Τσιάτη και έχει "τίτλο"  "χορεύοντας με την καρδιά της". Ήθελα να κάνω μια δουλειά που να στηρίζεται στο έργο δύο μεγάλων φωτογράφων, του Andre Kertesz και του Manuel Alvarez Bravo. Η δουλειά αυτών των δύο φωτογράφων μου αρέσει πάρα πολύ, από τον Kertesz μου αρέσει ο τρόπος που τοποθετεί τα πόδια στα μοντέλα γιατί τα βάζει σε μια διάταξη αποκλίνουσα από την κανονική και ο Bravo χρησιμοποιεί γάζες με τις οποίες τυλίγει τα γυναικεία σώματα και η γάζα δημιουργεί το μυστήριο του ξετυλίγματος για να αποκαλυφθεί το τι υπάρχει κάτω από αυτή. Οπότε έχουμε μια απόκλιση με τον Kertesz και μια αινιγματικότητα με τον Bravo. Ξεκίνησα λοιπόν και έκανα την πρόταση στη χορογράφο, τη Λάουρα Τσιάτη, να συνεργαστούμε για να κάνουμε ένα project πάνω σε αυτούς τους δύο φωτογράφους. Διαλέξαμε την Αρίστη και το Πάπιγκο, γιατί ήθελα να μην είναι γυμνό προκλητικό αλλά να γίνει ένα συστατικό με το φυσικό χώρο που τοποθέτησα το μοντέλο για τη φωτογράφιση. Όπως είναι τα δέντρα, το ποτάμι, τα βράχια, οι πέτρες έτσι και το ανθρώπινο σώμα να γίνει ένα φυσικό συστατικό.

-Επιθυμείτε την προσωπική ερμηνεία του καθενός που βλέπει το έργο σας ή θα θέλατε κάποιος να συλλάβει ακριβώς την έμπνευση που είχατε όταν κάνατε το κλικ στη φωτογραφική;

Είναι πολύ δύσκολο αυτό που θέλει ο καλλιτέχνης να το διαβάσει ακριβώς ο κόσμος. Μπορεί να διαβάσει τη γενική αίσθηση όμως, ότι πρόθεση είναι να δώσεις μια αρμονία, το φυσικό χώρο που έγινε η φωτογράφιση. Αυτό πιστεύω θα το κατανοήσουν, αλλά όσον αφορά τις αναφορές μου για τους δύο φωτογράφους αυτό δεν μπορούν παρά μόνο διαβάζοντας το κείμενο, αλλά αυτό περισσότερο ενδιαφέρει ίσως τους φωτογράφους. Ο θεατής θα δει αν του αρέσει η σύνθεση, αν του αρέσει η ιδέα και αν του μεταδίδει κάποια συναισθήματα όπως ένα τοπίο. Συναισθήματα ομορφιάς, αρμονίας και μιας εσωτερικής ικανοποίησης χωρίς πολύ μεγάλες εντάσεις.

-Τι σημαίνει η φωτογραφία για σας και τι είναι αυτό που σας εμπνέει;

Φωτογραφία για μένα δεν σημαίνει το να κάνουμε ένα έργο σε τέτοιο βαθμό αποξενωμένο από το θεατή, αλλά να συνδυαστεί η ιδέα του φωτογράφου με αυτό που προσδοκά ο θεατής από τη φωτογραφία. Είμαι πολύ προσεχτικός στη φωτογράφιση, θέλω να φαίνονται οι βασικοί κανόνες της φωτογράφισης. Να φαίνεται δηλαδή ότι υπάρχει σπουδή στη φωτογραφία και όχι μια αυθαίρετη και βιαστική ματιά με το που πιάνουμε μια φωτογραφική μηχανή να δημιουργούμε ένα έργο ως αποτέλεσμα μιας φωτογραφικής μηχανής, αλλά να φαίνεται η κατάθεση μιας σκέψης που πραγματοποιείται με τη βοήθεια μιας μηχανής. Κατά τα άλλα η φωτογραφία είναι όπως ένα έργο τέχνης. Δείχνει μια εσωτερικότητα, δείχνει μια σύλληψη, μια προσπάθεια να φτιάξεις κάτι καλύτερο σε αυτό τον κόσμο που έχει τόσες πολλές ασχήμιες και εσύ μπορείς να καταθέσεις κάτι πιο όμορφο, κάτι πιο οργανωμένο, κάτι πιο συντονισμένο και πιο αυτοτελές μπροστά στην έλλειψη που έχει ο καθημερινός κόσμος.

-Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια οι φωτογράφοι χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο photoshop και Lightroom. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτό;

Η γνώμη μου είναι ότι στο photoshop δεν πρέπει να προσθέτουμε πράγματα. Αυτό που καταγράφεται θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα αυτού που είδαμε τη στιγμή της φωτογράφισης, γιατί το να προσθέτουμε εκ των υστέρων δεν είναι φωτογραφία. Αν ας πούμε τοποθετήσουμε ένα αντικείμενο μέσα στη φωτογραφία με το photoshop ή το lightroom, αυτό δεν καταγράφηκε με τη διαδικασία του φωτός, καταγράφηκε με τη διαδικασία της ψηφιακής επεξεργασίας. Οπότε δεν μιλάμε για φωτογραφία, μπορούμε να μιλήσουμε για ψηφιογραφία. Είμαι υπέρ της αφαίρεσης όμως, να αφαιρέσεις καλώδια, αυτοκίνητα κλπ, μπορείς να τα αφαιρέσεις γιατί η φωτογραφία είναι μια διαδικασία αφαίρεσης. 

-Τι είναι αυτό που ορίζει μια καλή φωτογραφία;

Τελευταία βγήκαν στο περιοδικό Φωτογράφος 44 απόψεις αρθρογράφων για το τι είναι καλή φωτογραφία. Μερικά κριτήρια που απορρέουν από όλους αυτούς τους μελετητές είναι ότι μια καλή φωτογραφία πρέπει να καταθέτει το χαρακτήρα του φωτογράφου, τις σκέψεις του φωτογράφου για τον κόσμο. Το άλλο είναι να έχει έναν πλούτο πληροφοριών για το χαρακτήρα των ανθρώπων που φωτογραφίζουμε, να δίνει πληροφορίες εθνογραφικές, πολιτισμικές, τρόπου ζωής, τρόπου σκέψεως, το πως είναι μια χώρα. Όσες περισσότερες πληροφορίες μπορεί να δώσει μια φωτοργαφία τόσο καλύτερη είναι. Κυρίως όμως πρέπει να καταθέτει μια σκέψη, να μην είναι μια απλή καταγραφή.

-Τι συμβουλή θα δίνατε σε έναν νέο φωτογράφο;

Να μη βιάζονται επειδή πήραν μια ακριβή φωτογραφική μηχανή να παρουσιάσουν αμέσως το αποτέλεσμα που φωτογράφισαν. Να ασχοληθούν πάρα πολύ χρόνο με αυτό που τους ενδιαφέρει, να κάνουν υπομονή, να διαβάζουν τα έργα παλιότερων φωτογράφων και να έχουν μια ευθύνη σε αυτό που θα δείξουν στον κόσμο.

Κλείνοντας ο κ. Ασωνίτης ευχαρίστησε θερμά την "Μποτίλια στο Πέλαγο" και την κα Μαρία Σπυράκου για τη φιλοξενία της έκθεσης, η οποία θα παραμείνει στο χώρο μέχρι τα τέλη Απριλίου.

Βιογραφικό

Ο Πολυδεύκης Ασωνίτης γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1956.

Σπούδασε Οικονομικά, Παιδαγωγικά και Φωτογραφία. Είναι Διδάκτορας και μεταπτυχιακός Επιστημών της Τέχνης.

Τη φωτογραφία σπούδασε στο “Φωτογραφικό Κύκλο” του Πλάτωνα Ριβέλλη, στο “Εργαστήρι Μελέτης και Εφαρμογής της Φωτογραφίας” του Δημήτρη Χλιβερού και στη Σχολή φωτογραφικών σπουδών “Φωτοκίνηση” του Γιώργου Πασιά.

Έχει διδάξει φωτογραφία στη “Σχολή Οπτικών Σπουδών” του ΤΕΙ Αθήνας και στο ΙΕΚ Ηπείρου.

Είναι συνεργάτης-αρθρογράφος του περιοδικού “Φωτογράφος” από την ίδρυση του περιοδικού, συντάσσοντας θέματα σχετικά με την αισθητική της φωτογραφικής εικόνας.

Είναι ιδρυτικό μέλος των φωτογραφικών ομάδων Ιωαννίνων “Φωτογραφιστές” και “Φωτόραση” στην οποία και διετέλεσε πρώτος πρόεδρος με ανάθεση.