Ο Δημήτρης Μάρδας από τον Ιανουάριο του 2015 ως τις εκλογές του Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς τοποθετήθηκε ως εξωκοινοβουλευτικός αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Μέσα από το βιβλίο του “ξετυλίγεται” με μυθιστορηματικό τρόπο η διαπραγμάτευση, ο εκβιασμός και το “παίγνιο”, με το κρατικό ταμείο στη δίνη των αριθμών.
Ο Δημήτρης Μάρδας, επικεφαλής του ΓΛΚ κατά τις κρίσιμες μέρες του 2015, καταθέτει τη δική του μαρτυρία για τους εκβιασμούς των «Θεσμών», το «παίγνιο» του κεντρικού διαπραγματευτή της χώρας και τους χειρισμούς του κρατικού ταμείου υπό τη δαμόκλεια σπάθη της χρεωκοπίας.
Ένα αποκαλυπτικό χρονικό που η πανδημία του νέου κορονοϊού το καθιστά άκρως επίκαιρο.
Το “παρών” στην παρουσίαση έδωσαν μεταξύ άλλων ο βουλευτής Πρέβεζας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας, ο οποίος και προλόγισε, ο επικεφαλής της περιφερειακής παράταξης “Κοινό των Ηπειρωτών” Γιώργος Ζάψας, ο περιφερειακός σύμβουλος με την ίδια παράταξη Θοδωρής Κορωναίος, ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης “Στροφή στο Μέλλον” Ευκλείδης Φονταράς, ο δημοτικός σύμβουλος της ίδιας παράταξης και Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Πρέβεζας Παναγιώτης Λελοβίτης, ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης “Ανάπτυξη Τώρα” Γιώργος Νίτσας, το μέλος της διοίκησης του Επιμελητηρίου Πρέβεζας και πρώην Πρόεδρος Γιάννης Γιαμάς, ο προϊστάμενος του ΟΑΕΔ Πρέβεζας Δημήτρης Κώτσης κ.α.
Προλογίζοντας το βιβλίο του Δημήτρη Μάρδα, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας ανέφερε μεταξύ άλλων:
“Όταν άρχισα να το διαβάζω θυμήθηκα τις στιγμές του 2015. Το βιβλίο αναφέρεται στην Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που ορκίστηκε στις 27 Ιανουαρίου 2015. Εκεί λοιπόν, όταν ανακοινώθηκε η Κυβέρνηση, στα ονόματα είδαμε τον κ. Μάρδα. Ψάχναμε να δούμε τι άνθρωπος είναι αυτός που αναλαμβάνει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Ένας άνθρωπος που έχει εικόνα από τα ''καθημερινά λογιστικά''.
Η παρουσία του δεν είχε καμία σχέση με την πρώτη εικόνα που είχαμε γι' αυτόν. Ήταν όλη την ημέρα αφοσιωμένος στα γραπτά του, η χώρα δεν πήγαινε καλά, δεν μας μιλούσε πάρα πολύ. Μας έλεγε όλα καλά θα πάνε...
Βιβλία-ημερολόγια έχουν γραφτεί πολλά. Στον... τρόμο του ο Δημήτρης περιγράφει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο τις εξωτερικές πιέσεις που δεχόταν η χώρα το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και τι πέρασε και προσωπικά.
Ο Δημήτρης κάνει μία ''γέφυρα'' με το 2020 και τα όσα θα προκύψουν με τη νέα κρίση.
Ως αναγνώστες λέμε ότι μακάρι τα γραπτά του Δημήτρη να μη βγουν αληθινά και να μην επαληθευτεί αυτό που αναφέρει στο βιβλίο και να μη ζήσει δύσκολες στιγμές και πάλι η χώρα. Το βιβλίο αυτό εύκολα διαβάζεται. Όσοι ζήσαμε αυτή την περίοδο, ζήσαμε ιστορικές στιγμές.
Είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κάποιος για να συνειδητοποιήσει ακριβώς τι πιέσεις δέχτηκε τότε η χώρα.
Με τιμά που προλογίζω αυτό το βιβλίο”.
Το λόγο πήρε στη συνέχεια ο Δημήτρης Μάρδας, ο οποίος υποστήριξε:
“Ξέραμε ότι έχουμε λίγα χρήματα όταν αναλάβαμε το 2015, αλλά δεν ξέραμε πόσα χρήματα είναι. Εκείνο που γνώριζα από παλαιότερους προϋπολογισμούς είναι ότι έχουμε 5,5 δις δαπάνες κάθε μήνα. Άρα έπρεπε τα έσοδα να καλύπτουν τις δαπάνες και ότι δεν καλύπτεται, καλύπτεται με δανεισμό.
Μπήκαμε στο Υπουργείο αμέσως μετά την ορκωμοσία και ο απερχόμενος Υπουργός μας είπε ότι σας παραδίδω 2,8 δις ευρώ. Αυτό το θυμάμαι πολύ καλά. Δεν είπα κάτι.
Όταν τους είπα φέρτε μου το ταμείο, βλέπω 1,6 δις ταμείο τέλος του Γενάρη. Γυρίζω και τους λέω: Έχουμε 4 δις έσοδα; Αποκλείεται! Μου λένε: Δεν τα έχουμε! Κι εκεί ήταν το πρώτο σοκ. Αυτό το ταμείο θα έπρεπε να μείνει ζωντανό για ένα κύριο λόγο: Δεν έπρεπε στη διαπραγμάτευση να δείχνουμε ότι είμαστε φτωχοί. Και το ΓΛΚ είναι παράξενο ταμείο. Θα μπορούσε ο Υπουργός να είναι ένας υπηρεσιακός Υπουργός. Στο Γενικό Λογιστήριο δεν κάνεις του κεφαλιού σου. Υπάρχει ένας προϋπολογισμός, ψηφίστηκε από τη Βουλή και είσαι υποχρεωμένος να τον εφαρμόσεις. Δεν έχει έλα να σου δώσω κάτι παραπάνω και θα τα βρω. Αυτά γίνονταν παλιά.
Αν φτάναμε σε ένα σημείο και λέγαμε δεν έχουμε χρήματα, η διαπραγμάτευση θα έληγε με ήττα κατά κράτος” και πρόσθεσε:
“Το βιβλίο ασκεί κριτική στον Γιάνη Βαρουφάκη και εδώ υπάρχει μία συζήτηση για το ποιος έχει την ευθύνη. Έχουμε μία οικονομική επιστήμη που μας λέει κάποια πράγματα και ξέρετε η επιστήμη υπηρετεί την πολιτική δε συμβαίνει το αντίθετο.
Στο χώρο της επιστήμης μας έχουμε έναν όρο που λέγεται εξουσιοδότηση. Όταν έρχεται ένας Πρωθυπουργός και λέει σε έναν Μάρδα: αναλαμβάνεις το Ταμείο; Και λέω ότι αναλαμβάνω, έχω την πλήρη ευθύνη του Ταμείου. Υπό μία προϋπόθεση. Δεν υπάρχει κόσμος, ο οποίος παρεμβαίνει και απορυθμίζει τον διαχειριστή του Ταμείου. Δεν έρχονται βουλευτές να πουν δώσει 10 εκατομμύρια. Σαφώς έρχονταν, γιατί κάθε βουλευτής θέλει το καλύτερο για τον τόπο του. Τους έλεγα όμως ότι από 10 θα πάρουν 2. Αν γινόταν φασαρία, τους έλεγα μιλήστε με τον Πρωθυπουργό. Και μπορώ να σας πω -και είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις- ότι δεν πήρε ο Πρωθυπουργός ούτε μία φορά τηλέφωνο το διαχειριστή του δημοσίου χρήματος. Ούτε ένα τηλέφωνο.
Παλαιότερα υπήρχαν παρεμβάσεις και εκτροχιάζονταν οι προϋπολογισμοί.
Από τη στιγμή που δεν υπήρξαν παρεμβάσεις στην περίοδο που ήμουν εγώ, η ευθύνη ήταν απόλυτα δική μου. Και είχα πει στη σύζυγό μου ότι αν πτωχεύσει η χώρα ετοιμάσου να φύγουμε στο εξωτερικό. Γιατί σε εμάς θα ''σκάσει'' ο θυμός του κόσμου. Ο Πρωθυπουργός έχει την πολιτική ευθύνη για αυτό που γίνεται ή δε γίνεται, αλλά η κύρια ευθύνη ανήκει σε κάθε Υπουργό που χειρίζεται ένα ντοσιέ. Αυτό ισχύει στην πράξη. Αρκεί να μην παρεμβαίνει κάποιος και επηρεάζει τον διαχειριστή.
Εξουσιοδοτήθηκε ο Γιάνης να φέρει σε πέρας τη διαπραγμάτευση. Το αποδέχθηκε. Θα μπορούσε να πει δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα. Από τη στιγμή όμως που κάποιος αποδέχεται την ευθύνη, την έχει εξ' ολοκλήρου. Ο Γιάνης είχε όλα τα εχέγγυα να φέρει εις πέρας τη διαπραγμάτευση. Είχε γνώση της οικονομίας, είναι και μαθηματικός και αυτό βοηθάει πάρα πολύ. Δεν είχε ανάγκη από δάνεια συμβούλων για να φέρει πέρας μία αποστολή, όπως γίνεται με διάφορους άλλους Υπουργούς, οι οποίοι ''ξεκούδουνα'' μπαίνουν σε μία αποστολή στο Υπουργείο Οικονομικών. Η επιλογή του κατ' αρχάς ήταν μία σωστή επιλογή. Από εκεί και πέρα υπήρχαν κάποιοι στρατηγικοί στόχοι. Οι στρατηγικοί στόχοι του μείγματος αλλαγής της οικονομικής πολιτικής ήταν σωστοί. Ήρθε μετά από χρόνια το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, το 5ο θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε έκθεσή του για την Ελλάδα με σαφήνεια, ασκώντας κριτική στην Επιτροπή και το ΔΝΤ, λέει ότι δεν έκανε καλά τη δουλειά της και ότι τα δύο πρώτα Μνημόνια ήταν για τα σκουπίδια. Αυτό δείχνει ότι χρειαζόταν κάτι διαφορετικό. Άρα η στρατηγική για το κάτι διαφορετικό ήταν σωστή. Από εκεί και πέτα το κάτι διαφορετικό ήταν η μέθοδος του πολέμου. Η τακτική που θα ακολουθούσαμε.
Δεν ήταν μόνος του ο Γιάνης. Είχε γύρω του ένα επιτελείο 7 Υπουργών και τον Πρωθυπουργό. Όλοι λέγαμε τις απορίες μας, αλλά ο μόνος που είχε πλήρη πληροφόρηση ήταν αυτός. Οι υπόλοιποι ακούγαμε. Δεν υπήρχε παρέμβαση. Την ευθύνη είχε ο ίδιος. Εφόσον δεν πήγαινε καλά γιατί δε γινόταν αντικατάσταση; Διεθνώς υπάρχουν κανόνες διαπραγμάτευσης. Ο διαπραγματευτής πρέπει να έχει ένα συγκεκριμένο χρόνο στη διάθεσή του για να αναπτύξει την τεχνική του πολέμου που έχει κατά νου. Όταν περάσει αυτός ο χρόνος τότε αντικαθίσταται. Δεν ήταν δυνατό να αντικατασταθεί ένας άνθρωπος το Φλεβάρη ή το Μάρτη. Έπρεπε να έχει μία πίστωση χρόνου. Αντικαταστάθηκε στον κατάλληλο χρόνο. Όλα έγιναν κατά τα εγχειρίδια. Και η κριτική στα 4 σημεία του Γιάνη στο βιβλίο του, εις βάρος του τελικά είναι.
Είναι ένα βιβλίο το Ημερολόγιο, που σκιαγραφεί χωρίς να χρωματίζει με ιδιαίτερο τρόπο μία καθημερινότητα που άρχισε μετά τις εκλογές και τέλειωσε με την προκήρυξη των εκλογών.
Ουδέποτε ακόμη και στη Βουλή, από την αντιπολίτευση, ένας που γνωρίζει από διαχείριση, σηκώθηκε να πει ότι τα στοιχεία που δίναμε κατά καιρούς δεν ήταν σωστά. Τα νούμερα είναι νούμερα, δεν μπορούν να αλλάξουν”.
Ακολούθησαν τοποθετήσεις παρισταμένων και διάλογος με το κοινό.
Βιογραφικά στοιχεία
Δημήτρης Μάρδας
Ο Δημήτρης Μάρδας από τον Ιανουάριο του 2015 ως τις εκλογές του Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς τοποθετήθηκε ως εξωκοινοβουλευτικός αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Κατόπιν εκλέχτηκε βουλευτής στη Β΄ εκλογική περιφέρεια της Θεσσαλονίκης και ως τα τέλη του 2016 ορίστηκε υφυπουργός Εξωτερικών με αρμοδιότητα την οικονομική διπλωματία. Στο Υπουργείο Οικονομικών άρχισε να εργάζεται με τον Γιάνη Βαρουφάκη, συνεχίζοντας με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ενώ έκλεισε τον κύκλο της υπουργοποίησής του με τον Νίκο Κοτζιά στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1955 στην Κωνσταντινούπολη και από το 1956 ζει στη Θεσσαλονίκη. Μετά τις προπτυχιακές του σπουδές στην Ελλάδα, συνέχισε στο Παρίσι, στα πανεπιστήμια Paris I Sorbonne (1979-1980) και Paris II – Panthéon (1980-1982) , από όπου έλαβε το διδακτορικό του στις 4 Ιουλίου του 1992. Είναι καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ, ενώ εργάστηκε ως χονδρέμπορος παιχνιδιών για πολλά χρόνια της ζωής του ως το 1992. Για τέσσερα περίπου έτη, σε δύο περιόδους, απασχολήθηκε στις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες, την πρώτη φορά το 1987 και ακολούθως από το 1992 ως τα τέλη του 1994. Διετέλεσε σε θέση γενικού γραμματέα Εμπορίου (από τα μέσα του 2000 ως τις αρχές του 2002) και ορίστηκε ως διευθύνων σύμβουλος του Ελληνικού Οργανισμού Εξωτερικού Εμπορίου λίγο αργότερα (από τα τέλη του 2002 ως τα μέσα του 2004).
Το πρώτο του μυθιστόρημα, Η γοητεία μιας συντριβής, εκδόθηκε το 2012 (1η και 2η έκδοση).
