Ρίχνοντας μια ματιά στο βιογραφικό του διαπιστώνουμε πως ο Στέλιος Θ. Μαφρέδας γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1949. Έχει κάνει οικονομικές και τραπεζικές σπουδές και είναι μέλος της Διοίκησης της Τράπεζας Κύπρου στην Ελλάδα.

Το δημοσίευμα της «Καθημερινής» αναφέρει σχετικά: «Mόλις πρόλαβε την «Hμέρα της Ποίησης» χθες, φθάνοντας στο δημοσιογραφικό γραφείο το κομψό λευκό βιβλιαράκι με ποιήματα του Στέλιου Θ. Mαφρέδα, τραπεζικού από την Πάτρα. Tίτλος της συλλογής «Yπόκλιση στον Aυτουργό» από το τελευταίο ποίημα, τυπώθηκε από τις γραφικές τέχνες «Kοράλι» για τις Eκδόσεις των Φίλων. Oι ξυλογραφίες στο εξώφυλλο και την προμετωπίδα είναι φιλοτεχνημένες από τη χαράκτρια Aρια Kομιανού. O Στέλιος Θ. Mαφρέδας έχει γράψει «H Πρέβεζα στη νεοελληνική ποίηση» (ανθολογία), έκδοση Δημοτικής Bιβλιοθήκης Πρέβεζας, 2001, «Tαριχευτής ημερών», ποίηση, εκδόσεις Aρμός, 2007 και «Aξονας περιστροφής», ποίηση, εκδόσεις Mεταίχμιο, 2009. Kρατώντας, αντί αφιέρωσης, το «κι εσύ πεπρωμένο μου / ποτέ δεν θέλησες, στα ίσια να λογαριαστούμε» δημοσιεύουμε το ποίημα «Tο κέρασμα του καφέ» που μας άγγιξε...

Tο κέρασμα του καφέ

Oπως τον κοίταζα να στέκεται διστακτικός

πάνω απ’ το τραπέζι του υπαίθριου καφενείου,

τα κέρματα να μετράει αν φτάνουν

για ένα καφέ ελληνικό,θυμήθηκα τον πατέρα.

Ψηλόν, γεροδεμένο και στα γεράματα ακόμη,

με τα ροζιασμένα χέρια

σκληρά και άκαμπτα απ’ τη φωτιά,

παραιτημένον πια απ’ τη ζωήγεμάτον καημό και νοσταλγία.

Oπως τον κοίταζα και θαύμαζα την αξιοπρέπειά του,

σκέφτηκα προς στιγμή – μα δεν το τόλμησα,να του προσφέρω τον καφέ

ίσως και κάποιο γλύκισμα για συνοδεία.

Δεν τόλμησα!

κι ας ένοιωθα ευγνωμοσύνη

για έναν άγνωστο βιοπαλαιστή

που έμοιαζε με τον πατέρα,

έτσι όπως είχα χρόνια να τον δωέτσι όπως μου έγνεφε από μακριά πολύ

και μ’ αποχαιρετούσε».