Λίγα λόγια για την ταινία «Πεσμένα Φύλλα»

Βραβείο της Επιτροπής

Φεστιβάλ Καννών 2023

Βραβείο FIPRESCI

Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν 2023

Επίσημη πρόταση Φινλανδίας

Βραβεία Όσκαρ 2024

Σε γεμίζει με μια feelgood λάμψη

The Guardian

Η φινλανδική, προλεταριακή Ερωτική Επιθυμία

Le Monde

Ο μάστερ Άκι Καουρισμάκι επιστρέφει μετά από 8 χρόνια και παίρνει το Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες, με ένα love story για την αλληλεγγύη, το σινεμά και την ελπίδα. Φρέσκο και feelgood, σαν ένα τέλειο best of του χαρισματικού δημιουργού του. Καλύτερη ταινία της χρονιάς από τη Διεθνή Επιτροπή Κριτικών Κινηματογράφου.

Σύνοψη

Δυο μοναχικοί και φαινομενικά αταίριαστοι άνθρωποι, συναντιούνται τυχαία μια νύχτα στο Ελσίνκι και προσπαθούν να βρουν τον απόλυτο έρωτα της ζωής τους κόντρα σε μία καταιγίδα κακοτυχίας. Τι γίνεται όταν εκείνος χάνει τον αριθμό του τηλεφώνου της;

Σημειώσεις σκηνοθέτη Άκι Καουρισμάκι

Για τις επιρροές του: Κατά τη γνώμη μου, ο Τσάπλιν είναι ο καλύτερος όλων των εποχών. Δημιούργησε το Χόλιγουντ -καλώς ή κακώς, και τον κινηματογράφο όπως τον ξέρουμε σήμερα. Μου αρέσουν πολύ ο Όζου, ο Μπρεσόν, ο Μαρσέλ Καρνέ, αλλά ο Τσάπλιν εξακολουθεί να είναι ο καλύτερος, μέσα στην απλότητά του.

Για τη χώρα του: Αν έρθετε ποτέ στη Φινλανδία, μείνετε δύο βράδια το πολύ. Στις ταινίες μου μπορείτε να δείτε το καλύτερο μέρος της. Και αυτή η ταινία είναι ίσως η πιο ρεαλιστική που έχω φτιάξει… από την τελευταία μου και μετά.

Για τη μακροχρόνια σχέση του με την κινηματογραφική του ομάδα: Έχω το ίδιο συνεργείο από το 1983. Δεν χρειάζεται να μιλάμε - σφυρίζουμε.

Για την κινηματογραφική του κληρονομιά: Δεν παρακολουθώ τις ταινίες μου. Δεν με ενδιαφέρει. Χρειάζεται τόση συγκέντρωση για να κάνεις μια ταινία, και αν τις ξαναέβλεπα, θα έβλεπα μόνο λάθη. Κάνω ταινίες για το κοινό. Δουλεύω έναν χρόνο κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορώ, για να προσφέρω το καλύτερο που μπορώ να δώσω, αλλά μετά από αυτό, η ευθύνη φεύγει από μένα.

Για τα μελλοντικά του σχέδια: Έχω γράψει το 25% μιας τραγωδίας που βρίσκεται στο μυαλό μου και θα συνεχίσω να δουλεύω πάνω σε αυτή για τα επόμενα δύο χρόνια - αν ζήσω!

Για την πίστη του στην ανθρωπότητα: Η ενσυναίσθηση και η ανθρωπιά είναι ό,τι μας έχει απομείνει, και δεν έχουν απομείνει και πολλά από αυτές. Οπότε… adios amigos!

Για τα Πεσμένα Φύλλα: Αν και μέχρι στιγμής, η αμφιβόλου ποιότητος φήμη μου έχει δημιουργηθεί κυρίως μέσα από άσχετες βίαιες ταινίες, τελικά αποφάσισα, βασανισμένος από όλους τους παράλογους, περιττούς και εγκληματικούς πολέμους, να γράψω μια ιστορία για τα θέματα μέσα από τα οποία η ανθρωπότητα θα μπορούσε να έχει μέλλον: τη λαχτάρα για αγάπη, αλληλεγγύη, ελπίδα και σεβασμό για τους άλλους ανθρώπους, τη φύση και οτιδήποτε ζωντανό ή νεκρό. Με την προϋπόθεση ότι το θέμα το αξίζει.

Βιογραφικό σκηνοθέτη

Ο Άκι Καουρισμάκι άρχισε να αποκτά διεθνή αναγνώριση στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Το εύρος της δουλειάς του κυμαίνεται από τρελές κομικίστικες περιπέτειες (Calamari Union, 1985, Οι Λένινγκραντ Κάουμποϊς Πάνε Αμέρικα, 1989) μέχρι και αναθεωρητικές διασκευές κλασικών λογοτεχνικών έργων (Έγκλημα και Τιμωρία, 1983, Ο Άμλετ Κάνει Μπίζνες 1987). Έχει αποδειχθεί ικανός στο να συνδυάζει τον σκληρό, νουάρ ρεαλισμό με το πονηρό, σαρδόνιο χιούμορ (Άριελ, 1988). Το μινιμαλιστικό ύφος, η υψηλή του παραγωγικότητα και η αδυναμία που έχει στο ειρωνικό μελόδραμα έχουν οδηγήσει σε συγκρίσεις με δημιουργούς όπως ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ και ο Τζιμ Τζάρμους. Τις τελευταίες δεκαετίες έχει γυρίσει ταινίες που αγαπήθηκαν ιδιαιτέρως από το ελληνικό κοινό: Ο Άνθρωπος Χωρίς Παρελθόν, 2002, Το Λιμάνι της Χάβρης, 2011, Η Άλλη Όψη της Ελπίδας, 2017.

Συντελεστές

Σενάριο | Σκηνοθεσία: Άκι Καουρισμάκι

Φωτογραφία: Τίμο Σαλμίνεν

Φωτισμός: Όλι Βάρχα

Σκηνικά: Βίλε Γκρούνροος

Κοστούμια: Τιίνα Καουκάκεν

Ήχος: Πιέτου Κορχόνεν

Μοντάζ: Σαμού Χεϊκίλα

Παραγωγή: Άκι Καουρισμάκι, Μίσα Γιάρι, Μαρκ Λουόφ, Ράινχαρντ Μπρούντιγκ

Πρωταγωνιστούν: Άλμα Πόιστι, Γιούσι Βάτανεν, Αλίνα Τομνίκοφ

Διάρκεια: 81’

Χώρα, Έτος Παραγωγής: Φινλανδία, Γερμανία, 2023