Η ανακοίνωση της Λαϊκής Συσπείρωσης αναφέρει:

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Πρέβεζας στη συνεδρίαση του της 19/8/2024 αποφάσισε με τις ψήφους των παρατάξεων του δημάρχου κ. Γεωργάκου «Δήμος της Καρδιάς μας» και του κ. Νίτσα «Ανάπτυξη Τώρα», την ανταλλαγή δημοτικού ακινήτου-φιλέτου στον Μύτικα, δίπλα από το “Nicopolis Club” με οικόπεδο στην περιοχή του Νοσοκομείου της Πρέβεζας.

Πρόκειται για μία κατάπτυστη, επιζήμια και ληστρική για τα συμφέροντα του Δήμου και του λαού της Πρέβεζας απόφαση, αφού:

• Το ακίνητο που παραχωρείται στον ιδιώτη έχει έκταση 3.987 τ.μ. και πρόσοψη μήκους 142 μέτρων στην παραλία του Μονολιθίου. Όπως αναδείχτηκε από τη συζήτηση ο επενδυτής έχει ήδη αγοράσει το όμορο ακίνητο, το οποίο είναι άρτιο και οικοδομήσιμο. Συνεπώς με την απόκτηση του δημοτικού ακινήτου ο επενδυτής θα μπορεί να το αξιοποιήσει έως δομήσιμο αυξάνοντας την επιφάνεια που μπορεί να χτίσει έως και 700 τ.μ. (εάν αξιοποιηθεί για τουριστική χρήση) και κερδίζοντας το δικαίωμα να του παραχωρηθεί η χρήση αιγιαλού και παραλίας χωρίς δημοπρασία σε μήκος 140 μέτρων!
• Το ακίνητο που λαμβάνει σε αντάλλαγμα ο Δήμος στην περιοχή του Νοσοκομείου έχει έκταση 460 μέτρα. Τελεί υπό απαλλοτρίωση με σκοπό την κατασκευή δημοτικού σχολείου, πράγμα που σημαίνει ότι ο δήμος μπορούσε ούτως ή άλλως να το αποκτήσει με την πληρωμή αποζημίωσης στους ιδιοκτήτες του. Είναι μακρόστενο, αφού το πλάτος του και η πρόσοψη του στον δρόμο είναι μόλις 8,70 μέτρα, πράγμα που το καθιστά δυσμενές ως προς τους όρους δόμησής του.
• Η ανταλλαγή στηρίχτηκε σε εκθέσεις εκτίμησης της αξίας των ανταλλασσόμενων ακινήτων που συντάχθηκαν κατά παραγγελία του επενδυτή και είναι κομμένες και ραμμένες στα μέτρα του, αφού καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η αξία του οικοπέδου που θα παραχωρηθεί στον Δήμο είναι μεγαλύτερη από την αξία που θα κερδίσει ο ιδιώτης!
• Αποκαλυπτικό είναι ότι ο επενδυτής δεν είναι καν ιδιοκτήτης του οικοπέδου το οποίο ζητάει να ανταλλάξει, πάρα επικαλέστηκε μόνο ένα προσύμφωνο! Με άλλα λόγια ζητάει πρώτα το δημοτικό συμβούλιο να εγκρίνει την ανταλλαγή και ύστερα να αγοράσει το ακίνητο που θα ανταλλάξει!
• Προκειμένου να τεκμηριώσει το δήθεν όφελος του δήμου από την ανταλλαγή, ο δήμαρχος υποσχέθηκε ότι το οικόπεδο που θα πάρει ο δήμος θα αξιοποιηθεί για την κατασκευή νηπιαγωγείου. Ωστόσο, δεν παρουσιάστηκε τεχνική μελέτη που να επιβεβαιώνει ότι μπορεί στη θέση αυτή να χτιστεί νηπιαγωγείο σύμφωνα με τις ισχύουσες προδιαγραφές και δεν παρουσιάστηκε συγκεκριμένη χρηματοδότηση για την κατασκευή του, παρά μόνο οι συνηθισμένες αοριστολογίες του δημάρχου. Οι υποσχέσεις του δημάρχου αναδεικνύονται κενές περιεχομένου εάν ληφθεί υπόψη ότι πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκε το κλείσιμο 5 νηπιαγωγείων στην Περιφερειακή Ενότητα Πρέβεζας και συνολικά 33 σχολικών μονάδων στην Ήπειρο! Κι όμως ενώ η πολιτική που πιστά υπηρετεί ο δήμαρχος κλείνει σχολεία και νηπιαγωγεία, ο ίδιος υπόσχεται την κατασκευή νέων, αρκεί να μπορέσει ο επενδυτής να βάλει χέρι στο φιλέτο.
• Για να κάμψει τις αντιδράσεις των κατοίκων του Μύτικα, αρκετοί εκ των οποίων έδωσαν το παρών στη συνεδρίαση και εξέφρασαν την κάθετη διαφωνία τους, ο δήμαρχος κατέφυγε σε ένα άθλιο παζάρι υποσχόμενος έργα στην κοινότητα Μύτικα, έργα που είναι ούτως ή άλλως υποχρέωση του δήμου να τα πραγματοποιήσει, όπως η σύνδεση με τον βιολογικό καθαρισμό, η βελτίωση του οδικού δικτύου κλπ. Σε αυτό είχε την αβάντα του κ. Νίτσα και της παράταξης του. Ως Λαϊκή Συσπείρωση καταδικάζουμε απερίφραστα αυτή τη λογική που λίγο-πολύ οδηγεί στην αντίληψη ότι για να γίνει κάθε έργο που ζητά και έχει ανάγκη ορισμένη κοινότητα του δήμου θα πρέπει να βγάζει στο σφυρί την περιουσία της!
• Το Τοπικό Συμβούλιο της Κοινότητας Μύτικα απέρριψε κατά πλειοψηφία την ανταλλαγή των ακινήτων. Πλην όμως τόσο η δημοτική αρχή, όσο και η «Ανάπτυξη Τώρα», έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την απόφαση της Κοινότητας.

Από τη συζήτηση και την τοποθέτηση όλων των παρατάξεων αναδείχθηκε ότι και στον Δήμο Πρέβεζας συγκρούονται δύο πολιτικές. Η μία με εκφραστές τη δημοτική αρχή και την παράταξη του κ. Νίτσα τάσσεται με την πλευρά των συμφερόντων του τουριστικού κεφαλαίου. Είναι οι προξενητές των επενδυτών, προωθούν τη μετατροπή όλης της παραλιακής ζώνης σε δάσος από ομπρέλες και ξαπλώστρες προς επιχειρηματική εκμετάλλευση, τον αποκλεισμό της παραλίας από πεντάστερα ξενοδοχεία. Αυτή η πολιτική αντίληψη οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο ξεπούλημα της δημοτικής περιουσίας, είτε με τη μορφή εκποιήσεων και μακροχρόνιων παραχωρήσεων (όπως στην περίπτωση της επένδυσης της Enterprise Greece στο Κανάλι Πρέβεζας), είτε με τη μορφή ανταλλαγής, πάντα όμως με το πρόσχημα της αξιοποίησης της. Η «ανάπτυξη» που ευαγγελίζονται στηρίζεται στα συντρίμμια των εργασιακών δικαιωμάτων, στη 13ωρη και 6ημερη εργασία, που στον κλάδο των τουρισμού γίνεται και 7ημερη, χωρίς ρεπό, άδειες και συγκροτημένα δικαιώματα. Η ανάπτυξη αυτή βλάπτει τους εργαζόμενους, τους μικρούς αγρότες αλλά και την πλειοψηφία των αυτοαπασχολουμένων μικροεπαγγελματιών του τουριστικού κλάδου, με τη συγκέντρωση της πίτας σε όλο και λιγότερα χέρια.

Στον αντίποδα βρίσκεται η πολιτική που εκφράζει η Λαϊκή Συσπείρωση, που επιδιώκει την προστασία των ελεύθερων χώρων για να τους απολαμβάνουν οι δημότες της Πρέβεζας και οι επισκέπτες της και αντιμετωπίζει τον τουρισμό όχι ως «Ελντοράντο» για λίγους αλλά ως λαϊκό δικαίωμα που πρέπει να εξασφαλίζεται σε όλους, φτηνά και ποιοτικά.

Καλούμε τους κατοίκους του Μύτικα να μην τσιμπήσουν στα ανέξοδα ταξίματα του Δημάρχου και του κ. Νίτσα που τους «χρυσώνουν το χάπι» για να δεχτούν την εκποίηση κομματιών του τόπου τους. Θα έχουν οι υποσχέσεις αυτές την τύχη που είχαν και όλες οι προηγούμενες, για την κατασκευή Μουσικού Σχολείου, για την ανέγερση Νοσοκομείου, για τον εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση του Δημοτικού Κολυβητηρίου για την αναστήλωση του Κάστρου στον Παντοκράτορα κλπ. κλπ.

Καλούμε τον λαό της Πρέβεζας, σε εγρήγορση και σε αγώνα για τη ματαίωση της επίμαχης ανταλλαγής, της επένδυσης της Enterprise Greece στο Κανάλι και σε κάθε άλλη παραχώρηση δημοτικής περιουσίας στο κεφάλαιο. Όσο απέραντη και εάν φαντάζει η ακτογραμμή της Πρέβεζας στο Ιόνιο, είναι πλέον ορατός ο κίνδυνος να ξεπουληθεί κομμάτι-κομμάτι στους επιχειρηματίες και στην καλύτερη περίπτωση να παραμείνουν για ελεύθερη χρήση από τους δημότες μόνο τα χειρότερα κομμάτια της από άποψη φυσικής ομορφιάς, προσβασιμότητας και υποδομών.