Τη συζήτηση άνοιξε με μια σύντομη παρέμβαση το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας Νάνος Βαγγέλης ο οποίος έδωσε το λόγο στον ομιλητή.
Ο σ. Αντωνόπουλος παρουσίασε τη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα μετά το πραξικόπημα του 1967 , τη κατάσταση του αντιδικτατορικού κινήματος τα πρώτα χρόνια της χούντας και τη πορεία προς τη κορύφωση των κινητοποιήσεων και της εξέγερσης του 1973 .
Κατέληξε λέγοντας ότι: «Πρόκειται για μια τομή η οποία επέδρασσε καθοριστικά στο μαζικό ανατρεπτικό κίνημα της μεταπολίτευσης και στη διαμόρφωση του σύγχρονου επαναστατικού ρεύματος στη χώρα μας».
Ο ομιλητής τόνισε: «ότι το κίνημα ακόμη και σήμερα είναι σε συνεχή οργανωμένη και με διάρκεια -συνομιλία- με την ιστορία του Νοέμβρη σε όλα τα επίπεδα (κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο και αγώνες στην Ελλάδα και διεθνώς αλλά και πολιτισμός, τέχνη, αναζήτηση) συνδέοντας το Πολυτεχνείο με τη πάλη ενάντια στην αντεργατική – αντιλαϊκή επίθεση , με τη πάλη για δικαιοσύνη στο έγκλημα των Τεμπών και τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο , τους Αμερικάνους , το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, για ελεύθερη Παλαιστίνη». Μίλησε: « για χρέος στη συλλογική μνήμη, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι. Αλλά δεν θέλουμε μια μνήμη στείρα. Σε μια περίοδο που το σύστημα καταστρέφει, δολοφονεί, αποξενώνει και χειραγωγεί αναζητούμε απαντήσεις που θα φωτίσουν το ρόλο του κοινωνικού και πολιτικού υποκειμένου που θα προκαλέσει ρωγμές στο καπιταλισμό κάνοντας τη ζωή μας αξιοβίωτη».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του τόνισε : « Θεωρούμε ότι οφείλουμε να συνδέουμε τα ιστορικά γεγονότα με το σήμερα ώστε να τροφοδοτούν τη σκέψη και τη δράση μας. Μας υποκινεί η αναγκαιότητα -να πάνε τα πράγματα αλλιώς-, η αναζήτηση της στρατηγικής της επανάστασης και της κοινωνικής χειραφέτησης να καθορίζει την τακτική, και τον αγώνα για ειρήνη, ελευθερία και παιδεία. Η αστική τάξη και οι εκπρόσωποί της γνωρίζουν καλά αυτή τη δυναμική ικανότητα της ιστορίας των δρώντων υποκειμένων. Για αυτό φροντίζουν να την αποσιωπούν, να τη διαστρέφουν, να την απαγορεύουν ή να τη μουσειοποιούν καθιστώντας την αδρανή. Πολύ περισσότερο σε περιόδους όπως η σημερινή με τον ανορθολογισμό, τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό και το φασισμό νέου τύπου να ξαναδείχνει τα δόντια του, οι κυρίαρχοι πάνε ακόμη παρά πέρα επιδιώκοντας την υποβίβαση ή το διασυρμό της εξέγερσης ακόμη και την αποκατάσταση της χούντας των ΗΠΑ και των πατρόνων της. Παράλληλα η κυρίαρχη ιδεολογία αρέσκεται στη δημιουργία της συνείδησης ενός Πολυτεχνείου ενσωματώσιμου και εύκολα διαχειρίσιμου, για την ενίσχυση της αστικής δημοκρατίας στην εποχή του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού και της αφήγησης της εθνικής ενότητας και του -όλοι ίδιοι είναι-».
Ακολούθησε συζήτηση η οποία ανέδειξε την ανάγκη αλλά και τη διάθεση αναμέτρησης με τα ερωτήματα και τις απαντήσεις εκείνης της εποχής που αφορούν και τη συζήτηση στα πλαίσια του ταξικού εργατικού κινήματος, προβάλλοντας τα συμπεράσματά τους στη σημερινή μας δράση.
Να βρούμε «αποδείξεις και υλικό» για να ορίσουμε ξανά τους δρόμους και τα υποκείμενα, για να φωτίσει η φλόγα των εξεγέρσεων τον αγώνα για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, για τη διαμόρφωση του πραγματικού αντίπαλου απέναντι στη πολιτική που ρημάζει τη ζωή μας τονίζει σε ανακοίνωση η « Συνέλευση Συντονισμού Εργαζομένων-Ανέργων Πρέβεζας» η οποία καλεί σε συγκέντρωση στις 17 Νοέμβρη στις 5:30 μμ στα παλιά ΚΤΕΛ και σε κατάθεση λουλουδιών στο μνημείο της εθνικής αντίστασης.
