Η ανακάλυψη αποτελεί το αποτέλεσμα μιας έρευνας που διήρκεσε περισσότερο από μία δεκαετία. Η προσπάθεια ξεκίνησε όταν στοιχεία από τα γερμανικά πολεμικά αρχεία αποκάλυψαν την πιθανή περιοχή όπου είχε βυθιστεί το σκάφος τον Σεπτέμβριο του 1943, κατά τη ρυμούλκησή του από την Κέρκυρα προς τον Πειραιά.

Καθοριστικό ρόλο στην έρευνα είχε ο ιστορικός ερευνητής Γιώργος Καρέλας, ο οποίος συγκέντρωσε τα ιστορικά δεδομένα και οργάνωσε την επιχείρηση εντοπισμού. Ο πρώτος στόχος εντοπίστηκε σε βάθος περίπου 96 μέτρων, στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της Πρέβεζας.

Την επιβεβαίωση της ταυτότητας του ναυαγίου πραγματοποίησε η ομάδα AegeanTec με τεχνική κατάδυση κλειστού κυκλώματος. Οι δύτες διαπίστωσαν ότι το σκάφος βρίσκεται σχεδόν όρθιο στον αμμώδη πυθμένα και διατηρείται σε εντυπωσιακά καλή κατάσταση, παρά τις οκτώ δεκαετίες που έχουν περάσει από τη βύθισή του.

Η ταυτοποίηση βασίστηκε σε χαρακτηριστικά στοιχεία της κατασκευής, στους κινητήρες Junkers Jumo, στις διαστάσεις του σκάφους, αλλά και στον κάβο ρυμούλκησης που εξακολουθεί να βρίσκεται δεμένος στην πλώρη.

Το LS 6 είχε μεταφερθεί στην Ελλάδα μαζί με το αδελφό σκάφος LS 5 για επιχειρήσεις της Kriegsmarine στο Αιγαίο, μετά την ιταλική συνθηκολόγηση. Ωστόσο, υπέστη σοβαρές ζημιές από βρετανική αεροπορική επιδρομή στην Ηγουμενίτσα και, κατά τη μεταφορά του στον Πειραιά για επισκευή, το αλουμινένιο κύτος του υπέστη καταπόνηση, με αποτέλεσμα να εισρεύσουν νερά και να βυθιστεί έξω από την Πρέβεζα.

Η ανακάλυψη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την ιστορική και αρχαιολογική έρευνα, καθώς προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για μια σπάνια κατηγορία πολεμικών σκαφών και αναδεικνύει τον πλούτο των ναυαγίων που κρύβουν οι ελληνικές θάλασσες.

Πηγή: pelop.gr