
Ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Σταύρος Αμάραντος που εισηγήθηκε το θέμα τόνισε μεταξύ άλλων: “το τελευταίο διάστημα έχουμε γίνει θιασώτες μιας αναβίωσης και μιας επανεμφάνισης φασιστικών ομάδων όπου σε μια σειρά σχολεία ή και γειτονιές και συνοικίες της Αθήνας και της συμπρωτεύουσας αλλά και άλλων πόλεων τραμπουκίζουν, χτυπάνε αλύπητα μαθητές, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι αυτή η εγκληματική οργάνωση που έχει καταδικαστεί στα αστικά δικαστήρια με ποινές που κατά την ταπεινή μου άποψη είναι ποινές χάδια, παρόλα αυτά καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση αλλά εξακολουθεί να σηκώνει κεφάλι και να δίνει ένα συγκεκριμένο πολιτικό στίγμα με την ανοχή κάποιων πολιτικών δυνάμεων, αποδεικνύοντας αυτό που έλεγε ο Μπρεχτ ότι μπορεί να έχουν μπει προσωρινά στο περιθώριο αλλά η σκύλα που τους γέννησε είναι πάλι γκαστρωμένη.
Το θέμα του φασισμού το βιώσαμε ειδικά τη δεκαετία του 2010, το 2012 θυμάστε τι γινόταν με τα τάγματα εφόδου με αποκορύφωμα το Φθινόπωρο με τη δολοφονία Φύσσα, Πακιστανών, συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ όπου πραγματικά ειδικά η πρωτεύουσα ζούσε σκηνές άγριας ζούγκλας. Εμείς δεν υποτιμάμε το φασιστικό κίνδυνο, θεωρούμε ότι η εγκληματική Χρυσή Αυγή, ο παραδοσιακός ή ο εναλλακτικός φασισμός που παρουσιάζεται στη Δυτική Ευρώπη προσπαθεί να βρει το δρόμο του μέσα από συντηρητικά κόμματα και εν μέρει καλή ώρα η χώρα μας το αποδεικνύει, όπου πλέον ο κεντρικός πυρήνας της σημερινής κυβέρνησης είναι στελεχωμένος από φασιστοειδή ακροδεξιά στοιχεία του πρώην ΛΑΟΣ, του κ. Καρατζαφέρη που αν θυμάστε ήταν ο μόνος πολιτικός ηγέτης που σε συνέδριο κόμματος επανέφερε το σύνθημα “Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών”.
Το ζήτημα ποιο είναι, ότι εμείς σαν Λαϊκή Συσπείρωση, σαν Αριστερά, σαν κομμουνιστές δεν ανεχόμαστε τους εγκληματίες ως μέρος του πολιτικού παιχνιδιού. Οι δυνάμεις αυτές που τους εντάσσουν στο πολιτικό παιχνίδι στο όνομα ενός ωμού πολιτικού κυνισμού ουσιαστικά θεωρώ ότι σκάβουν το μέλλον τους. Η θεωρία των δύο άκρων που ξαναεμφανίζεται στο προσκήνιο δεν ευνοεί τα μεγάλα συστημικά κόμματα, ευνοεί απευθείας τη Χρυσή Αυγή και αυτό αποδεικνύεται διαχρονικά από την ιστορία. Αν δείτε κι αν ακούσατε τις δηλώσεις επιφανών βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας αλλά και του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Οικονόμου θα μπερδευτείτε, δεν θα ξέρετε ποιος είναι το θύμα και ποιος είναι ο θύτης. Για βία με διαφορετικά χρώματα μιλούσε ο ένας, για τη δράση της Αριστεράς που δημιουργούσε αντίδραση μιλούσε ο άλλος. Δηλαδή δεν καταλάβαινες ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με την αναβίωση ξανά των ταγμάτων εφόδου και της εγκληματικής δράσης τους. Μας θύμισε ο κ. Οικονόμου ότι καταδικάστηκε με νομοθετικές πρωτοβουλίες η Χρυσή Αυγή της κυβέρνησης Σαμαρά. Μα αυτή ακριβώς είναι η υπερασπιστική γραμμή της Χρυσής Αυγής. Η Χρυσή Αυγή δεν καταδικάστηκε με αναδρομική εφαρμογή νόμου, δεν πάρθηκε καμία πρωτοβουλία νομοθετική. Η Χρυσή Αυγή καταδικάστηκε αξιοποιώντας τον υπάρχοντα ποινικό κώδικα ως εγκληματική οργάνωση. Ο Άρειος Πάγος μάζεψε όλες τις ποινικές υποθέσεις της Χρυσής Αυγής, όσες μπορούσε γιατί υπήρχαν κι άλλες, οδηγήθηκαν στο δικαστήριο και είχαμε τα αποτελέσματα που γνωρίζετε. Θέλω να πω ότι θα πρέπει να υπάρξει μια υπευθυνότητα από το σύνολο των παρατάξεων, ένα πολιτικό μέτωπο απέναντι στα απόνερα, τα καθίκια της πολιτικής ζωής που εγκληματούν σε καθημερινή βάση και ζητώ από το δημοτικό συμβούλιο με ξεκάθαρη θέση να υπερψηφίσει το ψήφισμα και να απομονώσει πολιτικά και ιδεολογικά αυτά τα αποβράσματα”.
Αμέσως μετά ακολούθησε η ψηφοφορία και εγκρίθηκε ομόφωνα το παρακάτω ψήφισμα:
Ψήφισμα καταδίκης στον Φασισμό
Πέρασε ένας χρόνος από τις 7 Οκτώβρη του 2020, από την καταδίκη της ναζιστικής - εγκληματικής Χρυσής Αυγής, από την δικαστική απόφαση που ικανοποιούσε την απαίτηση του λαού και της νεολαίας, όπως αυτή εκφράστηκε και με τη μεγαλειώδη συγκέντρωση έξω από το Εφετείο Αθηνών.
Έναν χρόνο μετά, τα γεγονότα στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε γειτονιές της Αθήνας, με τις επιθέσεις των φασιστικών ομάδων, όχι μόνο μας επιβεβαιώνουν αλλά και αποδεικνύουν ότι ο φασισμός είναι ακόμη εδώ και δεν διστάζει να δράσει , σε βάρος του κινήματος, σε βάρος των αγωνιστών και δημοκρατικών ανθρώπων που σ' αυτές τις δύσκολες συνθήκες βρίσκονται μπροστά στους αγώνες.
Δεν πρέπει να υπάρχει κανένας εφησυχασμός και καμία ανοχή από κανέναν δημοκρατικό άνθρωπο, από κάθε πολίτη που έχει ως ζητούμενο την ειρήνη και την ευημερία.
Η θεσμική ευθύνη της εκάστοτε κυβέρνησης είναι τεράστια και την βαραίνει ακέραια η οποιαδήποτε συγκάλυψη και ανοχή του φασισμού από τον κρατικό μηχανισμό.
Η συγκεκριμένη ιδεολογία , όπως έχει αποδειχτεί και ιστορικά, υπηρετεί τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς αλλά και τροφοδοτείται από αυτούς. Κυρίως επανακάμπτει, επανεμφανίζεται και χρησιμοποιείται σε περιόδους βαθιών οικονομικών κρίσεων και προετοιμασίας ιμπεριαλιστικών πολέμων. Γι' αυτό και ο αγώνας ενάντια στον ναζισμό, στον φασισμό συμβαδίζει με τους αγώνες για την ειρήνη και ενάντια σε κάθε πολεμική κλιμάκωση που τροφοδοτείται από τα διάφορα Ιμπεριαλιστικά κέντρα.
Αρνητικές υπηρεσίες στον αντιφασιστικό αγώνα προσφέρουν και όσοι με την ψήφο τους ή με την στάση τους στον δημόσιο διάλογο συσκοτίζουν το γεγονός πως ο φασισμός είναι ένα ακραίο σκοταδιστικό και αντιδραστικό πολιτικό ρεύμα και τον εμφανίζουν απλώς ως έκφραση ακραίας βιαιότητας, έλλειψης ανοχής στη διαφορετικότητα.
Αρνητικές επίσης υπηρεσίες στον ίδιο αγώνα προσφέρουν και όσοι εξισώνουν τον θήτη με το θύμα, προβάλλοντας την επικίνδυνη και ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων.
Γι αυτό λοιπόν καλούμε τον Δημοκρατικό λαό της Πρέβεζας να καταδικάσει με το πιο απερίφραστο τρόπο κάθε φασιστικό πολιτικό μόρφωμα και να εναντιωθεί σε κάθε φασιστική βιαιοπραγία ταυτόχρονα με την πάλη για ειρήνη, εργασία και λαϊκή ευημερία που αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την εξάλειψη αυτού του φαινομένου.

