Στη συγκέντρωση μίλησε το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας Νάνος Βαγγέλης ο οποίος μεταξύ άλλων τόνισε: «138 χρόνια από την ηρωική πρωτομαγιά του Σικάγο, το 1866 και 80 χρόνια από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών την πρωτομαγιά του 1944 το ρολόι του κόσμου δείχνει να πηγαίνει πίσω.

• ·         Η εξαήμερη εβδομάδα ξεκινάει από την 1η Ιουλίου με βάση το ν. Γεωργιάδη για συγκεκριμένους κλάδους εργαζομένων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 72,5 χρόνια για τους νέους εργαζόμενους – σημερινούς έφηβους.
• ·         Η ελαστική εργασία επεκτείνεται πολύμορφα και ο εργάσιμος χρόνος έως και 13 ώρες τη μέρα «νόμιμα» πολλαπλασιάζεται . Οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι πολύ κάτω από τους μισθούς του 2010 ενώ η ακρίβεια εξανεμίζει το εργατικό εισόδημα.
• ·         Τα κοινωνικά αγαθά (Παιδεία, Υγεία, Πολιτισμός, ενέργεια, συγκοινωνίες, νερό κλπ)  ιδιωτικοποιούνται, γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης σε όφελος της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Η λαϊκή κατοικία μπαίνει στο στόχαστρο των τραπεζιτών και των funds τη στιγμή που τα νοίκια απογειώνονται ενώ ολόκληρες περιοχές των πόλεων παραδίδονται στην τουριστικοποίηση και οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με διωγμό και αδυναμία να καλύψουν τη στέγη.
• ·         Τα πάντα σκιάζονται από τα σύννεφα του πολέμου που πυκνώνουν και επεκτείνονται με τον παροξυσμό των καπιταλιστικών ανταγωνισμών . Οι πολεμικές δαπάνες απογειώνονται 2,4 τρισ. δολάρια δαπανήθηκαν πέρυσι παγκοσμίως για στρατιωτικούς σκοπούς λόγω της κλιμάκωσης των γεωπολιτικών εντάσεων σε Ευρώπη, Ασία και Μέση Ανατολή αυξάνοντας τις δαπανες κατά 7% την ώρα που η φτωχοποίηση σαρώνει.  Η ΕΕ και η ελληνική κυβέρνηση ως εκπρόσωπου της αστικής τάξης παίρνουν το όπλο τους. Εμπλέκουν άμεσα τη χώρα στις πολεμικές επιχειρήσεις προσδοκώντας από τη λεία των πολέμων σε αναβάθμιση της ελληνικής αστικής τάξης στο διεθνή καταμερισμό και παίζουν με τη φωτιά.

Σε μια εποχή που η παραγωγικότητα της εργασίας εκτοξεύεται και η επιστήμη δίνει δυνατότητες για την ικανοποίηση των αναγκών των λαών σε παγκόσμιο επίπεδο αντί για αυτό και την δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου, της βελτίωσης των όρων εργασίας και ζωής των εργαζόμενων και την προστασία του περιβάλλοντος και του πλανήτη οι καπιταλιστικοί ανταγωνισμοί φέρνουν πολέμους, εντείνουν τον κοινωνικό πόλεμο και οδηγούν στην καταστροφή. Επιβάλλουν την ιδιοποίηση των επιστημονικών κατακτήσεων και δυνατοτήτων σε όφελος του κεφαλαίου και της αύξησης της κερδοφορίας του.

Τα προκλητικά κέρδη που ανακοινώνουν δείχνουν ότι σήμερα είναι δυνατό να υπάρχουν και κατακτήσεις και νίκες στα εργατικά αιτήματα αν διεκδικήσουμε το πλούτο που παράγουμε.

Σ αυτή την ιστορική περίοδο για το μέλλον της εργασίας και του ανθρώπου η διέξοδος βρίσκεται στους ταξικούς αγώνες για την εργατική χειραφέτηση και τον αγώνα για την κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Τώρα πρέπει το ταξικό εργατικό κίνημα να προβάλει τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης με ένα «νέο Σικάγο» της εποχής μας που όχι μόνο θα ανακόπτει το πισωγύρισμα που επιβάλει ο καπιταλισμός στο χρόνο εργασίας και την ένταση της εκμετάλλευσης αλλά θα ενσωματώνει τις σύγχρονες δυνατότητες σε όφελος της εργατικής τάξης και του λαού.

Το σύγχρονο ταξικό εργατικό κίνημα οφείλει να συγκρουστεί με τον καθεστωτικό συνδικαλισμό που αποτελεί στήριγμα της αστικής πολιτικής των κυβερνήσεων και της κυβέρνησης ΕΕ κεφαλαίου. Υιοθετεί αιτήματα υποταγής και εξυπηρέτησης της καπιταλιστικής ανάπτυξης και κερδοφορίας και παραιτείται από τις αναγκαίες διεκδικήσεις ενώ υπονομεύει τους αγώνες και εκφυλίζει με επετειακές απεργίες μια φορά το χρόνο και κόντρα στη ταξική αντεπίθεση και αλληλεγγύη. ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ υπονόμευσαν ακόμα και τη δυνατότητα πανεργατικής απεργίας κοινής σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στις 28/2 και 17/4.

Χρειάζεται να ξεπεράσει τη γραμμή του ΠΑΜΕ για αγώνες που δεν επιδιώκουν την σύγκρουση, τον συντονισμό και την κλιμάκωση των αγώνων.

Να οργανώσει τον αγώνα από τα κάτω με επιτροπές αγώνα των εργαζόμενων σε κάθε χώρο δουλειάς. Με αποφασιστικούς αγώνες στα χέρια των εργαζομένων.

     Να σηκώσει το γάντι του αντίπαλου – του κεφαλαίου και του ολοκληρωτικού καπιταλισμού που γίνεται όλο και πιο καταστροφικός και επικίνδυνος και να διεκδικήσει Ειρήνη, δουλειά, κοινωνικά αγαθά, δικαιώματα και αξιοπρεπή ζωή για όλες και όλους». 

Μετά την πορεία πραγματοποιήθηκε κατάθεση λουλουδιών στο μνημείο του Κάππα στον Άγιο Θωμά.