Ο κ. Ελενόπουλος έθεσε την κόκκινη γραμμή του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. υπογραμμίζοντας πως το Κίνημα δεν πρόκειται να στηρίξει καμιά πολιτική που οδηγεί σε οπισθοδρόμηση και στις παθογένειες που μας οδήγησαν το 2009 στην κρίση. Ταυτόχρονα κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ για έλλειψη μεταρρυθμιστικού πνεύματος και επισήμανε πως ήρθε επιτέλους η ώρα να υπάρξει μια συμφωνία ως το αναγκαίο βήμα για μια ασφαλή πορεία της χώρας από την μια πλευρά αλλά και από την άλλη για να ανοίξει ο δρόμος και να γίνει επιτέλους αυτός ο διάλογος για τη μεγάλη αλλαγή της χώρας.

Ο κ. Ελενόπουλος εισαγωγικά τόνισε μεταξύ άλλων:

«Η χώρα χρειάζεται εδώ και τώρα πρωτοβουλίες για την υπέρβαση του αδιεξόδου που δημιούργησαν και η προηγούμενη κυβέρνηση και η σημερινή. Οι συντηρητικές πολιτικές των ευρωπαίων εταίρων αλλά και οι μεγάλες τους ευθύνες δεν μπορούν να αποτελούν εμπόδιο, ούτε και δικαιολογία. Απαιτείται ανάληψη ευθύνης και αποφάσεις και βεβαίως να είναι κατανοητό ότι τίποτα δεν υπάρχει χωρίς κόστος.

Όλοι σήμερα αντιλαμβάνονται ότι όποιοι πήραν το κόστος για να σωθεί η χώρα το 2009-2010 από μια μεγάλη εθνική τραγωδία δεν το έκαναν χωρίς πόνο. Τα όσα βλέπουν όλοι σήμερα, πέντε χρόνια από την εκδήλωση της κρίσης επιβεβαιώνουν τα όσα αντιμετωπίσαμε τότε. Η αλήθεια είναι απλή, σε αναγκαστικό δανεισμό έπρεπε να καταφύγουμε τότε, σε αναγκαστικό δανεισμό καταφεύγουμε και σήμερα. Θα μπορούσαμε τώρα να το αποφύγουμε αυτό, αλλά δυστυχώς επικράτησαν τα εύκολα λόγια και οι εύκολες λύσεις για τις οποίες όλοι οι άλλοι μιλούσαν όταν ήταν βέβαια έξω από τον χορό. Αλλά βεβαίως, αλλά τα λόγια, άλλο η σκληρή πραγματικότητα και αυτό αποκαλύπτεται πλέον καθημερινά σε όλο του το μεγαλείο. Κατανοούμε τις δυσκολίες που έχει η κυβέρνηση να προσαρμοστεί στην σκληρή πραγματικότητα, προφανώς η πραγματικότητα αφορά δυο πράγματα. Πρώτον τις συντηρητικές επιλογές της Ευρώπης αλλά υπάρχει και ένα δεύτερο πολύ πιο σημαντικό και καθοριστικό, το έλλειμμα αξιοπιστίας που στιγματίζει την χώρα και βεβαίως αυτό λόγω της απουσίας ενός σχεδίου αξιόπιστου μεταρρυθμίσεων που θα έδινε προοπτική στη χώρα.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, είναι κατανοητό ότι οδηγηθήκαμε από την μονομερή διαγραφή του χρέους στο σκίσιμο του μνημονίου, στη συνέχεια στην κατάργησή του με ένα άρθρο, ακολούθως στις πολλές κόκκινες γραμμές που στο τέλος όπως μας αποκάλυψε με τα ίδια του τα χείλη ο πρωθυπουργός ήταν δυο εκ των οποίων μάλιστα η μια δεν είχε τεθεί καν πριν μερικούς μήνες στο τραπέζι.

Είναι προφανές ότι αυτήν την κρίσιμη ώρα, είμαστε στην ύστατη δεν χρειάζεται να καταφύγουμε σε σκληρή κριτική και προφανώς δεν πρόκειται να ζητήσουμε θαύματα, έτσι όπως έκαναν τα πράγματα. Είναι η ώρα να υπάρξει μια συμφωνία ως το αναγκαίο βήμα για μια ασφαλή πορεία της χώρας από την μια πλευρά αλλά και από την άλλη για να ανοίξει ο δρόμος και να γίνει επιτέλους αυτός ο διάλογος που έχει πραγματικά ανάγκη η χώρα, δηλαδή ο διάλογος για τη μεγάλη αλλαγή της χώρας.

Όσα χρήματα και αν μας δώσουν οι εταίροι δανειστές μας θα πηγαίνουν σε ένα βαρέλι χωρίς πάτο αν δεν γίνει αυτή η μεγάλη αλλαγή. Χρειάζονται μεταρρυθμίσεις παντού. Στο πολιτικό σύστημα, στη δημόσια διοίκηση και την τοπική αυτοδιοίκηση και στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας. Και δεν μπορούμε να χάσουμε άλλο χρόνο στο όνομα μιας συνεχούς και αέναης διαπραγμάτευσης η οποία μας κραδαίνει στην ύφεση από την πίσω πόρτα. Υποτίθεται ότι η διαπραγμάτευση γινόταν για να αποφύγουμε υφεσιακά μέτρα, τώρα στέρεψε και η τελευταία σταγόνα αίματος στις φλέβες μας. Και βεβαίως το χειρότερο, τα μικρά πλεονάσματα που καταφέραμε να πετύχουμε, κινδυνεύουν να γυρίσουν τώρα σε ελλείματα και πάλι και να απαιτούν από τους πολίτες νέες προσπάθειες.

Ως κίνημα δημοκρατών σοσιαλιστών να ξέρετε ότι θα στηρίξουμε την προσπάθεια της χώρας, θα στηρίξουμε κάθε πραγματική προσπάθεια που θα μας οδηγήσει στην έξοδο από το αδιέξοδο που διαμορφώσαμε. Που θα μας δώσει τη δυνατότητα να σταθούμε στα πόδια μας και να μπορέσουμε να βγούμε κάποια στιγμή και πάλι στις αγορές. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να στηρίξουμε οποιαδήποτε πολιτική εμποδίζει την αλλαγή της χώρας. Και δυστυχώς η σημερινή κυβέρνηση δεν διαθέτει καν το ελάχιστο μεταρρυθμιστικό πνεύμα, οποιαδήποτε αλλαγή του κράτους, του πολιτικού συστήματος, του παραγωγικού μοντέλου. Ό,τι μπαίνει φραγμό σε αυτό δεν μπορούμε να το στηρίξουμε όπως δεν μπορούμε να κατανοήσουμε και την αποδόμηση των μεταρρυθμίσεων που με μεγάλο κόπο έγιναν σε περιβάλλον λιτότητας το 2009 ως το 2011. Και δεν πρόκειται να στηρίξουμε καμιά πολιτική που οδηγεί σε οπισθοδρόμηση, σε ακόμη χειρότερα, στις παθογένειες που μας οδήγησαν το 2009 στην κρίση. Και αυτή είναι για εμάς η μοναδική ουσιαστική κόκκινη γραμμή και ως κίνημα για αυτή θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε».

Στη συνέχεια ζήτησε ευγενικά από τα ΜΜΕ να αποχωρήσουν αφού η πρόσκληση απευθυνόταν στους φίλους και τα μέλη του Κινήματος...