
Ο Σπύρος Σιούτης αρχικά ανέφερε:
«Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ διάλεξε το βράδυ της εργατικής Πρωτομαγιάς - την οποία είχε το θράσος να ισχυρίζεται ότι «τίμησε» - για να ανακοινώσει ένα νέο 4ο Μνημόνιο! Μετά το «σκίσιμο των μνημονίων», το «ούτε ρήξη – ούτε υποταγή», το πρόγραμμα – ανακούφισης της Θεσσαλονίκης, το «παράλληλο πρόγραμμα», την προστασία των κοινωνικά ευάλωτων, τη θέση ότι «αριστερή πολιτική είναι μέσα στο ευρώ και την ΕΕ», έρχεται μια νέα επιχείρηση “επιστημονικής” εξαπάτησης. Ένα Μνημόνιο διαρκείας, με υποχρέωση “αιματηρών” πλεονασμάτων 3,5% και βάρβαρων αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων σε συνεχή βάση, για το οποίο η κυβέρνηση περηφανεύεται και απαιτεί ο λαός να είναι και ευχαριστημένος!
Υποχωρώντας για άλλη μια φορά κατά κράτος στις απαιτήσεις των δανειστών και στις ξεφτιλισμένες πλέον κόκκινες γραμμές, η κυβέρνηση των “πολιτικών απατεώνων” υπέγραψε το νέο αντιλαϊκό και αντεργατικό πακέτο μέτρων με το οποίο κλιμακώνει την επίθεσή της ενάντια σε ότι έχει απομείνει από τις κατακτήσεις του λαού και των εργαζομένων της χώρας μας.
Συνεχίζει τον ίδιο δρόμο που υπηρέτησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, οδηγώντας από τη μια τους εργαζόμενους στην εξαθλίωση, και, ενισχύοντας από την άλλη, τα προνόμια στην επιχειρηματική δράση του μεγάλου κεφαλαίου.
Γι αυτό ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΠΟΤΑΜΙ - ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ συμφωνούν με αυτά τα μέτρα, ούρλιαζαν για να “κλείσει γρήγορα η αξιολόγηση”.
Με τα νέα μέτρα:
- Πετσοκόβονται για μία ακόμη φορά μισθοί και συντάξεις. Με τη μείωση του αφορολόγητου στα 5.681 ευρώ αφαιρείται ένας ακόμη μισθός από κάθε εργαζόμενο και συνταξιούχο. Ενώ, με τη μείωση τουλάχιστον κατά 18% των συντάξεων και την εξαΰλωση των επικουρικών, δεσμεύονται επιπλέον μέχρι 330 ευρώ το μήνα από τους συνταξιούχους. Αντί για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης, μας πάνε σε 10 και 11 μισθούς ετησίως…
- Μειώνονται κατά 447 εκατομμύρια ευρώ οι κοινωνικές δαπάνες για το 2018, αποδομώντας πλήρως τους τομείς της Υγείας, της Παιδείας και της Κοινωνικής Ασφάλισης, ενώ κόβονται 58 εκατομμύρια ακόμα και από το εναπομείναν επίδομα θέρμανσης!
- Επεκτείνεται το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές (σε 30!), δώρο στους επιχειρηματικούς ομίλους και εξόντωση για τους εργαζόμενους. Καταβαραθρώνονται τα διάφορα επιδόματα: ανεργίας – φτώχειας – θέρμανσης – αναπηρίας!
- Προφανώς και δεν επανέρχονται οι συλλογικές συμβάσεις, όπως έλεγε η κυβέρνηση. Αντιθέτως, συνεχίζονται οι ατομικές και επιχειρησιακές συμβάσεις με απαγόρευση της επεκτασιμότητας των κλαδικών, ενώ διευκολύνεται η μαζική απόλυση εργαζομένων με την κατάργηση της υποχρεωτικής Υπουργικής Απόφασης για την έγκρισή τους.
- Αντί για μονιμοποιήσεις (που «υποσχόταν» ο Σκουρλέτης), συμφώνησαν απολύσεις συμβασιούχων και μείωση του αριθμού τους στο σύνολο του δημοσίου! Αποδεικνύεται ότι στο πλαίσιο της συρρίκνωσης του κράτους - δημοσίου περικόπτουν όχι μόνο τους μόνιμους αλλά και τους συμβασιούχους - ελαστικά εργαζόμενους στο δημόσιο. Προαναγγέλλουν έμμεσα χιλιάδες απολύσεις συμβασιούχων στο τέλος του 2017 οπότε απαγορεύεται και η ανανέωση των συμβάσεων τους.
- Συνεχίζονται οι ιδιωτικοποιήσεις με το ξεπούλημα ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, λιμανιών, αεροδρομίων στα νέα εγχώρια (των Σαββίδηδων, Μελισσανίδηδων) και ξένα (κινέζων, ρώσων, αμερικάνων, γερμανών) τζάκια.
- Τα περίφημα και πολυδιαφημιζόμενα αντίμετρα (και το δημοσιονομικά ουδέτερο αποτέλεσμα) περιλαμβάνουν φοροαπαλλαγές στις επιχειρήσεις (!), και κάποια συσσίτια για τους ... φτωχούς, αφού προηγουμένως θα μας έχουν γδάρει! Ενώ, οι ρυθμίσεις για το χρέος παραμένουν στις καλένδες. Και η κυβέρνηση έχει το θράσος να λέει ότι, με το νέο μνημόνιο που φέρνει, θα «βγει η χώρα από τα Μνημόνια»! Ότι ακριβώς έλεγαν και οι προηγούμενοι!
Ο Τσίπρας μας προκαλεί λέγοντας ότι δεν βλέπει κανέναν να αντιδρά στις πλατείες, μεταφράζοντας την απογοήτευση, αδράνεια και παγωμάρα του κόσμου σε ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ στην βάρβαρη πολιτική του».

Ο Βαγγέλης Νάνος από την πλευρά του τόνισε:
«Πάμε σε μία απεργία, η οποία θα έπρεπε να είχε γίνει χθες. Εδώ και αρκετό καιρό οι συνελεύσεις συντονισμού, οι παρεμβάσεις, οι συσπειρώσεις στο εργατικό κίνημα, οι πρωτοβουλίες συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων έχουν προτείνει κινητοποίηση προειδοποιητική, ώστε να προετοιμάσουν τη σύγκρουση με την Κυβέρνηση που φέρνει το 4ο Μνημόνιο.
Νομίζουμε ότι ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ όλο το προηγούμενο διάστημα, με τη συναίνεση και του ΠΑΜΕ που δεν πρότεινε απεργία όλο αυτό το χρονικό διάστημα, συμβάλανε με κάποιο τρόπο ώστε να κοιμίσουν τον κόσμο. Είναι ένα παιχνιδάκι που το έκαναν και πέρυσι, όταν μετά τη μεγαλειώδη απεργία στις 4 Φλεβάρη, κοίμισαν τον κόσμο και πήγαμε και πάλι σε μία κινητοποίηση τέλη Μάη. Από αυτή τη σκοπιά πρέπει να απαντήσουμε στην πρόκληση. Όταν λέει ο Τσίπρας ότι ο κόσμος δε βγαίνει στο δρόμο, άρα συμφωνεί με την πολιτική μου, ουσιαστικά σου λέει ότι είσαι και λεηλατημένος και δαρμένος.
Οι κυβερνητικοί των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ βλέπουν την απελπισία, την απογοήτευση του κόσμου, των νέων ανθρώπων που έχει οδηγήσει πλατιά στρώματα της κοινωνίας σε μία αδράνεια ως έγκριση της πολιτικής τους και «πράσινο φως» να συνεχίσουν ό,τι κάνουν.
Καλούμε το λαό στις 17 Μάη να διαψεύσει τον Τσίπρα. Να αποδείξουμε ότι δεν ξεμπέρδεψαν μαζί μας» και πρόσθεσε:
«Να σηκώσουμε το γάντι και να απαντήσουμε στην πρόκληση του Τσίπρα. Να γεμίσουμε τους δρόμους με πάθος, με φιλοδοξία για την έναρξη μίας εργατικής-λαϊκής αντεπίθεσης διαρκείας, που θα διαμορφώσει τις συνθήκες ανατροπής της πολιτικής αυτής.
Θεωρούμε την απεργία της 17 Μάη, όχι απεργία-μάχη κάποιων ηττημένων, αλλά την πρώτη μάχη εκείνων που θέλουν να κερδίσουν την πολιτική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Επίσης είναι σημαντικό να σπάσουμε την αγωνιστική άπνοια και να κάνουμε βήματα στη συγκρότηση ενός ενωτικού, δημοκρατικού, ανεξάρτητου, ταξικού κέντρου αγώνα και καλούμε και τις μαχόμενες δυνάμεις του ΠΑΜΕ σε αυτή την κατεύθυνση. Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ έχουν… τελειώσει».

Σε ερώτηση του atpreveza.gr για τους λόγους της απομαζικοποίησης των κινητοποιήσεων, ο κ. Νάνος απάντησε:
«Ένας κόσμος πήγε στη στήριξη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και μετά την ψήφιση του δημοψηφίσματος και στην προσπάθεια να απεγκλωβιστεί από τα κόμματα που ψήφισαν τα Μνημόνια. Έστρεψε την ελπίδα του σε μία ‘υποτιθέμενη’’ Κυβέρνηση της Αριστεράς, η οποία αν δε μπορούσε να ανατρέψει συνολικά την πολιτική αυτή, θα μπορούσε τουλάχιστον να σώσει ό,τι σώζεται. Αποδείχθηκε τελικά ότι η Κυβέρνηση αυτή αποτελεί… οδοστρωτήρα της νεοσυντηρητικής επίθεσης. Αυτό αποτέλεσε ένα σοκ σε ένα κομμάτι του κόσμου που είχε αυταπάτες, χωρίς βέβαια να τον κατηγορούμε γι’ αυτό. Πίστευε ότι μπορεί αυτή η πολιτική δύναμη να αλλάξει την κατάσταση. Αποτέλεσε ένα ιδεολογικό-πολιτικό σοκ στην κοινωνία. Μιλάμε για μία ήττα πολιτική του εργατικού κινήματος, όταν μία δύναμη της Αριστεράς χειρίζεται το σύστημα σε αντιλαϊκή κατεύθυνση».
Ο κ. Σιούτης συμπλήρωσε: «Υπάρχει μία διαδικασία απογοήτευσης από τον κόσμο, που έχει να κάνει με την άποψη ότι με μία κυβερνητική διέξοδο και μία ψήφο στην κάλπη, ο λαός θα πάρει 13η σύνταξη, υψηλότερο μισθό κτλ.
Υπάρχουν οι σιδερένιοι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στην ψυχολογία υπάρχει το παράδειγμα του βατράχου. Όταν τον βάλουν κατευθείαν στο ζεστό νερό, φεύγει από την κατσαρόλα. Όταν του αλλάζουμε θερμοκρασία σιγά-σιγά παραλύει. Κάτι αντίστοιχο υπάρχει και στο εργατικό κίνημα».

