«Μονολίθι», η παραλία από ψιλό βότσαλο που συνδυάζει το πράσινο και το γαλάζιο, που πήρε την ονομασία της από το μεγάλο βράχο πλησίον της ακτής, ο οποίος έχει πλέον καταβυθιστεί. Έχει συνολικό μήκος περί τα 20 χιλιόμετρα και εκτείνεται από το Μύτικα μέχρι την Καστροσυκιά, διεκδικώντας τον τίτλο της μεγαλύτερης παραλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στον ευρύτερο χώρο της περιοχής του Μονολιθίου συνυπάρχουν ο Αρχαιολογικός χώρος της Νικόπολης, το προστατευόμενο Αισθητικό Δάσος της Νικόπολης που συμπεριλαμβάνεται στην Γ΄ Αρχαιολογική Ζώνη και μαζί με την απείρου κάλους ακτή Μονολιθίου αποτελούν μια μοναδική σύνθεση χώρων, μια πολυδιάστατη οντότητα.
Μία τοποθεσία αξιοπρόσεκτη σε ομορφιά, μεγαλείο και αρχιτεκτονική χώρου που αποτελεί το καμάρι της Πρέβεζας και πόλο έλξης των επισκεπτών για την απαράμιλλη φυσική ομορφιά της, την ηρεμία και τη γαλήνη που προσφέρει το τοπίο, χωρίς καταλύματα και εν γένει επιχειρήσεις.

Από το Γενάρη όμως του 2025 παρακολουθούμε έκπληκτοι την καταστροφή του φυσικού αυτού τοπίου στην ακτή του Μονολιθίου από τα έργα δημιουργίας ποδηλατοδρόμου.
Χωρίς κανένα σεβασμό στο απείρου κάλους και μοναδικής ομορφιάς τοπίο αυτό, αποφασίσθηκε η δημιουργία ποδηλατοδρόμου επί της ακτής, πάνω στην άμμο, με αποτέλεσμα σε μήκος περί τα 2 χιλιόμετρα να έχουμε σημαντική αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος και διατάραξη της οικολογικής ισορροπίας του συστήματος, με:
-. Διατομές (ορύγματα), στην παραλία και εγκυβωτισμούς ογκόλιθων.
-. Επιστρώσεις με αδρανή υλικά, υλικά διαλογής λατομείου και χαλίκι Α3 επί της παραλίας και μπορεί και σε κάποια σημεία και επί του αιγιαλού.
-. Επιστρώσεις των χωμάτων εξόρυξης επί της άμμου στον αιγιαλό και την παραλία, που μαζί τους μεταφέρθηκαν καλάμια και ρίζες καλαμιών, καταστρέφοντας τη φυσική άμμο, αλλοιώνοντας το φυσικό τοπίο και μετατρέποντάς τον σε καλαμιώνα.
-. Καταστροφή της φυσικής ομορφιάς του παραλιακού μετώπου του Μονολιθίου, όπου αναπτύσσονται ζώνες αλόφιλης βλάστησης – χλωρίδας (αρμυρίκια, κρίταμα , παπαρούνες , βιολέτες , κρίνα της θάλασσας κλπ), δημιουργώντας μια υπέροχη εικόνα ιδίως την άνοιξη, που με τις επεμβάσεις έχουν καταστραφεί και σε πολλά σημεία δεν θα τα ξαναδούμε.
-. Στα τμήματα των επεμβάσεων και όπου έχει γίνει επίστρωση των χωμάτων εξόρυξης επί της άμμου, δεν θα μπορούν πλέον κατά τους θερινούς μήνες να εναποθέτουν τα αυγά τους προς επώαση οι χελώνες Caretta – caretta που είχαν προτιμήσει το Μονολίθι μας, αφού δεν θα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και θα καταφύγουν σε άλλες θαλάσσιες περιοχές.
-. Σε ορισμένα τμήματα το υπό κατασκευή έργο έχει δημιουργήσει υψομετρική διαφορά, με συνέπεια να είναι πολύ δύσκολη στα σημεία αυτά η πρόσβαση στην παραλία και αδύνατη σε άτομα με κινητικά προβλήματα.
-. Παρατηρήθηκαν προβλήματα σε δέντρα, όπως ευκαλύπτους, αλμυρίκια και πευκοοειδή που είναι ακριβώς στο όριο του παραλιακού δρόμου και του υπό κατασκευή ποδηλατόδρομου, αφού με τα ορύγματα που διανοίχθηκαν, είτε καταστράφηκε μέρος του ριζικού συστήματός τους, είτε οι ρίζες τους συνυπάρχουν με ογκόλιθους και όχι χώματα που τους παρέχουν τροφή.
-. Επίσης, επί του παραλιακού μετώπου κατασκευάσθηκαν τεχνικά έργα, ήτοι τοποθετήθηκαν τσιμεντένιοι αγωγοί που στην συνέχεια εγκιβωτίστηκαν με μπετόν, υλικό που δεν συνάδει με το φυσικό περιβάλλον.
Δηλαδή, σε μήκος περί τα δύο χιλιόμετρα η ακτή Μονολιθίου δεν είναι σήμερα πανέμορφη, ανεπανάληπτου και απείρους κάλους, όπως μας την χάρισε η φύση, αλλά βαθιά λαβωμένη και τραυματισμένη, με όλα αυτά τα ξένα προς το φυσικό περιβάλλον υλικά και τις επεμβάσεις.
Παρά δε το γεγονός ότι τα έργα έχουν ήδη σταματήσει και παρά τις έντονες εκκλήσεις και διαμαρτυρίες για άμεση αποκατάσταση, από την πλευρά της Περιφέρειας Ηπείρου, η οποία εκτελεί το ενλόγω έργο, δεν γίνεται καμία απολύτως προσπάθεια για την επαναφορά του Μονολιθίου στην προ των επεμβάσεων φυσική του κατάσταση.
Όλα τα παραπάνω αποτελούν περιβαλλοντική καταστροφή, είναι περιβαλλοντικό έγκλημα;
Στη διάταξη του άρθρου 28 παρ. 2 Ν. 1650/1986 ορίζεται ότι: «Όποιος προκαλεί ρύπανση ή υποβαθμίζει το περιβάλλον με πράξη ή παράλειψη που αντιβαίνει στις διατάξεις του νόμου αυτού ή των κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται κατ` εξουσιοδότηση του, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους ή και χρηματική ποινή 3.000,00 έως 60.000,00 ευρώ. Αν η πράξη του προηγούμενου εδαφίου τελέστηκε από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή και χρηματική ποινή…»
Σύμφωνα δε με το άρθρο 1 παρ.1 του ιδίου νόμου: "σκοπός του παρόντος νόμου είναι η θέσπιση θεμελιωδών κανόνων και η καθιέρωση κριτηρίων και μηχανισμών για την προστασία του περιβάλλοντος, έτσι ώστε ο άνθρωπος, ως άτομο και ως μέλος του κοινωνικού συνόλου να ζει σε ένα υψηλής ποιότητας περιβάλλον, μέσα στο οποίο να προστατεύεται η υγεία του και να ευνοείται η ανάπτυξη της προσωπικότητός του ..." και κατά την παρ.2 του ίδιου άρθρου βασικοί στόχοι του νόμου αυτού είναι, μεταξύ άλλων, και η αποτροπή της ρύπανσης και γενικότερα της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, η λήψη όλων των αναγκαίων, για το σκοπό αυτό, προληπτικών μέτρων και η διασφάλιση της ανθρώπινης υποβάθμισης του περιβάλλοντος και ειδικότερα από τη ρύπανση και τις οχλήσεις κ.λπ.
Περαιτέρω, κατά το άρθρο 2 του ίδιου νόμου, ως "περιβάλλον" νοείται το σύνολο των φυσικών και ανθρωπογενών παραγόντων και στοιχείων που βρίσκονται σε αλληλεπίδραση και επηρεάζουν την οικολογική ισορροπία, την ποιότητα της ζωής, την υγεία των κατοίκων, την ιστορική και πολιτιστική παράδοση και τις αισθητικές αξίες, ως "υποβάθμιση" νοείται "η πρόκληση από ανθρώπινες δραστηριότητες ρύπανσης ή οποιασδήποτε άλλης μεταβολής στο περιβάλλον, η οποία είναι πιθανό να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην οικολογική ισορροπία, "την ποιότητα ζωής και στην υγεία των κατοίκων, στην ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά και στις αισθητικές αξίες" και ως "οικολογική ισορροπία" η σταθερή σχέση που διαμορφώνεται με την πάροδο του χρόνου ανάμεσα στους παράγοντες και τα στοιχεία ενός οικοσυστήματος.
Επίσης, "Προστασία του περιβάλλοντος" είναι "το σύνολο των ενεργειών, μέτρων και έργων που έχουν στόχο την πρόληψη της υποβάθμισης του περιβάλλοντος ή την αποκατάσταση, διατήρηση ή βελτίωσή του".
Σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα, έγκλημα είναι "πράξη άδικη και καταλογιστή στο δράστη της, η οποία τιμωρείται από το νόμο".

Εκτός από την πράξη, που ανάγεται στην ανθρώπινη ενέργεια, τιμωρείται και αποτελεί έγκλημα και η παράλειψη, πρωτίστως εάν ο υπαίτιος της παράλειψης είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος.
Ήτοι εν προκειμένω, οι αρμόδιοι στην εκτέλεση του έργου είχαν την ιδιαίτερη νομική υποχρέωση όχι μόνο να πρωτεύσουν το περιβάλλον, αλλά και να παρεμποδίσουν με οποιονδήποτε τρόπο την αλλοίωση και υποβάθμισή του.
Με τις παραπάνω πράξεις και παραλείψεις έχει αλλοιωθεί και υποβαθμιστεί τμήμα της παραλίας Μονολιθίου;
Έχει συντελεστεί στο Μονολίθι περιβαλλοντικό έγκλημα;

