Της παραχωρήθηκε κατά το ½ ακίνητο στην Πρέβεζα για να διαμένει και το αντίστοιχο ποσοστό (1/2) παραχωρήθηκε στον αδελφό της. Όμως, εκείνη ήθελε να πάρει μόνη της το 100% του ακινήτου και προσέφυγε στα δικαστήρια σε μια προσπάθεια να διώξει τον αδελφό της. 

Τελικά, το Συμβούλιο της Επικρατείας, αυτεπάγγελτα κινούμενο, είπε ότι οι όροι   πολεοδόμησης στην συγκεκριμένη περιοχή είναι αντισυνταγματικοί και παρέπεμψε το όλο ζήτημα στην Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου.

Με το νόμο 3220/2004 («Παρατάφρια Πρέβεζας») παραχωρήθηκε στο Δήμο Πρέβεζας έκταση 29.000 τ.μ., την οποία ο Δήμος μπορεί με τη σειρά του να παραχωρεί κατά κυριότητα σε δημότες του τμήματα της έκτασης αυτής, τα οποία κατέχουν αυθαίρετα και έχουν επί αυτών ανεγείρει πριν από την 31.12.1981 οικοδομή πρώτης κατοικίας και με την προϋπόθεση ότι κατοικούν μόνιμα σε αυτά.  

Στις εκτάσεις που παραχωρούνται επιβάλλεται χρηματική εισφορά, 5% της αντικειμενικής αξίας που έχει η έκταση.

Κάτω από αυτό το νομοθετικό πλαίσιο, κάτοικος της Πρέβεζας υπέβαλε αίτηση στον Δήμαρχο Πρέβεζας, ζητώντας να της παραχωρηθεί κατά κυριότητα, σύμφωνα διατάξεων του ν. 3220/2004, ακίνητο εμβαδού 156,44 τ.μ., ως αυθαιρέτως κατέχουσα αυτό και μονίμως διαμένουσα σε οικοδομή πρώτης κατοικίας ανεγερθείσα επ’ αυτού προ της 31.12.1981. Ίδια αίτηση για να του παραχωρηθεί κατά κυριότητα σε αυτόν το ίδιο ακίνητο υπέβαλε και ο αδελφός της.

Το επίμαχο ακίνητο   βρίσκεται στη θέση «Παρατάφρια» του Δήμου Πρέβεζας.    

Πράγματι με  απόφασή του ο Δήμαρχος Πρέβεζας (1.3.2006) παραχώρησε κατά κυριότητα το επίμαχο ακίνητο και στα δύο αδέλφια, σε ποσοστό ½ εξ αδιαιρέτου σε κάθε έναν από αυτούς. 

Όμως κατά της απόφασης του Δημάρχου η αδελφή άσκησε προσφυγή ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής της περιφέρειας Ηπείρου, ισχυριζόμενη, ότι μόνο αυτή πληροί τις προϋποθέσεις του νόμου και ότι παρανόμως ο αδελφός της κρίθηκε συνδικαιούχος. 

Η υπόθεση απασχόλησε το ΣτΕ καθώς προσέφυγε η  (αδελφή) κάτοχος του ½ του ακινήτου.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας έκριναν με την υπ΄ αριθμ. 197/2016 απόφασή τους ότι   στο πλαίσιο υλοποίησης του πολεοδομικού σχεδιασμού της περιοχής «Παρατάφρια» της Πρέβεζας, «η απευθείας εκποίηση δημοτικών εκτάσεων της πολεοδομούμενης αυτής περιοχής στους αυθαίρετους κατόχους τους, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβάλει στον ορθολογικό πολεοδομικό σχεδιασμό της περιοχής, εφόσον η εν λόγω ρύθμιση δεν υπαγορεύεται από πολεοδομικά κριτήρια συναπτόμενα προς την υγιεινή, ασφάλεια, αισθητική και λειτουργικότητα του οικισμού, που θα ήσαν πρόσφορα και τα μόνα συνταγματικώς ανεκτά για την εξυπηρέτηση του επιδιωκόμενου σκοπού του ορθολογικού σχεδιασμού, αλλά αποβλέπει, στην εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων, περιοριζόμενη στην αποδοχή, επ’ ευκαιρία του πολεοδομικού σχεδιασμού, πραγματικών καταστάσεων που δημιουργήθηκαν παρανόμως από ιδιώτες (αυθαίρετη δόμηση)».

Έτσι, οι επίμαχες διατάξεις του άρθρου 44 του ν. 3 220/2004 είναι «αντίθετες με το άρθρου 24 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος, που επιτάσσουν τον ορθολογικό πολεοδομικό σχεδιασμό προς εξασφάλιση της λειτουργικότητας των οικισμών, όσο και με τις συνταγματικές αρχές του κράτους δικαίου (άρθρο 25 παρ. 1) και της ισότητας των πολιτών ενώπιον του νόμου (άρθρο 4). 

Κατά συνέπεια, ως αντισυνταγματικές, οι διατάξεις του άρθρου 44 του ν. 3220/2004 είναι ανίσχυρες και μη εφαρμοστέες» κατέληξαν οι σύμβουλοι Επικρατείας.

Όμως, λόγω της αντισυνταγματικότητας το όλο ζήτημα παραπέφθηκε για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας.