Η ζωή έχει ορισμένες στιγμές, που σε γεμίζουν ελπίδα...

Ελπίδα για τα όμορφα συναισθηματικά αντανακλαστικά που έχει αυτός ο λαός. Ο απλός, καθημερινός, εργαζόμενος-άνεργος άνθρωπος που προσπαθεί να ζήσει, να ευτυχήσει, να προοδεύσει, να παλέψει για την πρόοδο και τη ζωή του.

Και το αξιοπερίεργο είναι πως αυτά τα αντανακλαστικά τα ενεργοποίησε ένας τύπος με τον οποίο μάλλον... γελάς, ο γραμματέας της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ Ιάσονας Σχινάς-Παπαδόπουλος.

Με τον κ. Σχινά-Παπαδόπουλο και το διορισμό-πρόσληψη-τοποθέτησή του πιθανότατα θα ασχολούνταν το MEGA, το ΣΚΑΪ, το Star, εφημερίδες και ιστοσελίδες, καταγγέλοντας το κομματικό κράτος του ΣΥΡΙΖΑ κτλ., κτλ., κτλ. Όλοι αυτοί που... σφύριζαν αδιάφορα όταν οι Κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, δημιουργούσαν ένα σύστημα εξουσίας και διαπλοκής και ένα κράτος-έκτρωμα.

Οι πολίτες θα χρησιμοποιούσαν ορισμένα «γαλλικά», αλλά μέχρι εκεί.

Εκείνη η απαράδεκτη επίκληση του γραμματέα της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, στους ήρωες-αγωνιστές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ενεργοποίησε όλα εκείνα τα συναισθήματα, όσων έχουν στη γωνία του σπιτιού τους μία παλιά-ασπρόμαυρη φωτογραφία με έναν άνθρωπο που πολέμησε, αγωνίστηκε, μάτωσε, εξορίστηκε, χάθηκε για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά μας και όχι για διορισμούς στο δημόσιο. Εκείνους που το βουνό το έκαναν σπίτι τους για μια ελεύθερη Ελλάδα και αποτέλεσαν παράδειγμα ζωής με τη στάση τους...

Οι σιωπηροί αυτοί άνθρωποι που χαμογελούν νοερά όταν ακούν ένα επαναστατικό τραγούδι, θυμήθηκαν και πάλι ότι με τον τιμημένο αυτό αγώνα δεν «παίζει» και δεν πρέπει να «παίζει» κανένας εμπνευσμένος «κομματικός φωστήρας» της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ και αντέδρασαν, εξοργίστηκαν.

Αυτός ο απίθανος τύπος που ονομάζεται Ιάσονας Σχινάς-Παπαδόπουλος, έδωσε βήμα και πεδίο να «χλευαστούν» οι αγωνιστές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ με τα τερτίπια, τη λογική και τα γραφόμενά του και αυτό δεν μπορούσε να του το συγχωρέσει εκείνος ο κόσμος που οδηγός του είναι οι σελίδες ηρωισμού του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και η αυτοθυσία των αγωνιστών του.

Και αυτό δεν ήταν δυνατό να του το συγχωρήσουν όσοι έχουν την παραπάνω φωτογραφία σπίτι τους.

Γιατί οι αγώνες δεν κληρονομούνται ούτε εξαργυρώνονται...

Και η περίπτωση του κ. Σχινά-Παπαδόπουλου μας θυμίζει πως... «Αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι πάντα είν' ο ίδιος ο λαός...».

Όπως το ίδιο μας θύμισε και ο κ. Βαρουφάκης στην πρόσφατη συνέντευξή του, φέρνοντας στις μνήμες το εντυπωσιακό ΟΧΙ του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα, με «γεράκια» και «κοράκια» εντός και εκτός συνόρων να τον φοβερίζουν πως αύριο έρχεται η καταστροφή του, αν ψηφίσει κόντρα σε αυτά που τον προστάζουν.

Άντε Ιάσονα και καλή θητεία... Απλά μη... λερώνεις τους αγωνιστές!