Οι διοργανωτές ευχαριστούν όλους όσοι βοήθησαν όλα αυτά τα χρόνια και όλους όσοι έδωσαν το παρών σε ένα Φεστιβάλ, που κατάφερε να μετατρέψει τη Λίμνη Ζηρού σε σημείο αναφοράς για τα καλλιτεχνικά δρώμενα και όχι μόνο.

Η ανακοίνωση των διοργανωτών αναφέρει:

Ήταν καλοκαίρι του 2009 όταν μαζευτήκαμε και είπαμε:«Γιατί να μην οργανώσουμε μια συνάντηση για νεροπόλεμο στη λίμνη Ζηρού; Να φέρουμε κόσμο στη Λίμνη μας.» Το οργανώσαμε γρήγορα, με νεροπίστολα, DJs και άλλες δράσεις. Τότε, το 2009, εκεί ήταν η απόλυτη ερημιά... εμείς και τα βάτα. Χωρίς υπερβολή.

Το 2014, όταν η συνάντηση είχε πλέον μεγαλώσει και φιλοξενούσαμε καλλιτέχνες, σε μια χαρακτηριστική στιγμή ένας από αυτούς είπε, χαριτολογώντας από το μικρόφωνο:«Μήπως από εδώ ψηλά μπορώ να δω το Τέρας της Λίμνης; Εκείνο που λέει ο μύθος πως δεν αφήνει τίποτα να ευδοκιμήσει;»

Τότε γελάσαμε. Δεν ξέραμε πως, χρόνια μετά, αυτή η φράση θα ακουγόταν σχεδόν προφητική.

Η καθιερωμένη καλοκαιρινή συνάντηση του ZERO Festival έσβησε από τη λίμνη Ζηρού…

Από τον τόπο όπου γεννήθηκε, μεγάλωσε και έγινε αυτό που είναι σήμερα. Όχι από δική μας επιλογή και χωρίς ποτέ να καταλάβουμε το πραγματικά γιατί.

Πέρυσι αναγκαστήκαμε να αλλάξουμε τοποθεσία, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, για να μη σβήσει το φως του φεστιβάλ. Ως διοργάνωση είχαμε φροντίσαμε, όπως πάντα, να ικανοποιήσουμε ό,τι μας ζητήθηκε, ώστε να συνεχίσει να πραγματοποιείται στον φυσικό του χώρο.

Φέτος, επιλέγουμε να κάνουμε παύση. Όχι από αδυναμία, αλλά από σεβασμό.Σεβασμό στην ιστορία μας, στους ανθρώπους μας, σε όλα όσα χτίστηκαν με κόπο και αγάπη.

Η λίμνη Ζηρού για εμάς δεν ήταν απλώς ένας χώρος. Ήταν η καρδιά της διοργάνωσης. Το σημείο που μας ένωνε κάθε καλοκαίρι. Ήταν το τοπίο που έντυσε τα όνειρα μιας ολόκληρης γενιάς νέων της περιοχής.

Το στοίχημά μας: να κάνουμε τη Λίμνη Ζηρού σημείο συνάντησης για όλη την Ελλάδα και το καταφέραμε. Ίσως αυτό ήταν και το κύριο “λάθος” μας. Ότι το καταφέραμε.Ο αποχωρισμός πονά, αλλά το φως, οι στιγμές και οι αναμνήσεις παραμένουν.

Και τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί χωρίς εσάς.

Χωρίς τους εθελοντές που στάθηκαν με καρδιά και αφοσίωση σε κάθε πόστο.

Χωρίς τους δεκάδες καλλιτέχνες που εμπιστεύτηκαν το ZERO και μας χάρισαν αξέχαστες εμφανίσεις.

Χωρίς τους υποστηρικτές και τους χορηγούς που πίστεψαν από την πρώτη στιγμή και στήριξαν έμπρακτα κάθε μας προσπάθεια.

Είμαστε βαθιά ευγνώμονες.

Το ZERO ήταν και παραμένει μια συλλογική πράξη πίστης, μουσικής, ελευθερίας.

Θα επιστρέψει; Κανείς δεν ξέρει.

Θα πλανιέται στον αέρα, όπως κάθε τίμιο όνειρο που αξίζει να επιστρέψει.

Μέχρι τότε, κρατάμε μόνο το φως.

Και όλα όσα ζήσαμε μαζί.

ZERO