Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δίαιτας (6 Μαΐου) δεν είναι απλώς ένα “αντι-δίαιτα” μήνυμα αλλά αποτελεί αφορμή για να επανεξετάσουμε πώς προσεγγίζουμε το βάρος, τη διατροφή και τη συμπεριφορά γύρω από το φαγητό.

Οι κλασικές υποθερμιδικές δίαιτες (ιδίως οι αυστηρές και βραχυπρόθεσμες) έχουν ένα πρόβλημα :

Η αρχική απώλεια βάρους συχνά ακολουθείται από επαναπρόσληψη (weight regain).

Παρατηρείται το φαινόμενο του weight cycling ( γιο γιο κιλών )

αυξημένη πείνα

Μακροπρόθεσμα, η συμμόρφωση είναι χαμηλή.

👉 Συνεπώς, το πρόβλημα δεν είναι η “προσπάθεια απώλειας βάρους”, αλλά ο τρόπος: ▫️οι μη βιώσιμες δίαιτες αποτυγχάνουν συστηματικά.

🔺 Η ημέρα αυτή συνδέεται επίσης με τη μείωση:

• της διατροφικής ενοχής
• της ψυχαναγκαστικής σχέσης με το φαγητό

Η αυστηρή απαγόρευση τροφών συχνά οδηγεί σε:

• υπερφαγικά επεισόδια
• loss of control eating ( απώλεια ελέγχου τι τρώω)

⚖️ Αναφέρεται επίσης στη σχέση Βάρος ≠ Υγεία

Η επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει ότι:
🔹το σωματικό βάρος είναι ένας μόνο δείκτης υγείας
🔹υπάρχουν άτομα με αυξημένο βάρος αλλά καλή μεταβολική υγεία
🔹και άτομα με “φυσιολογικό” βάρος με αυξημένο καρδιομεταβολικό κίνδυνο
🔴 Η υγεία δεν είναι αποκλειστικά στον αριθμό της ζυγαριάς αλλά στο τρόπο που τρεφόμαστε❗️

⚠️ Τι ΔΕΝ σημαίνει αυτή η ημέρα

❌ Δεν σημαίνει “αγνόησε πλήρως τη διατροφή σου”
❌ Δεν σημαίνει η παχυσαρκία δεν σχετίζεται με κινδύνους

✅ ✔ Σημαίνει:

🔹αποφυγή ακραίων, μη βιώσιμων πρακτικών και εστίαση στη συνολική υγεία
🔹Ότι η σχέση με το φαγητό είναι εξίσου σημαντική με τα θρεπτικά συστατικά
🔹Ότι οι πιο αποτελεσματικές παρεμβάσεις είναι μακροπρόθεσμες, ρεαλιστικές και ψυχολογικά υποστηρικτικές ❗️❗️❗️